Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/4610 K.2024/7708

Temyiz dışı sanık Davut ve suça sürüklenen çocuk Kutsal hakkında kurulan hükümlerin Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 13.10.2022 tarihli ve 2022/7515 Esas, 2022/7954 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilerek kesinleşmiş olduklarının anlaşılması karşısında, katılanlar ... ve ... vekilinin anılan hükümlere yönelik temyiz istemi inceleme dışı bırakılmıştır. Sanıklar Ahmet ve Dursun hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanıklar müdafilerinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Giresun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.09.2019 tarihli ve 2018/433 Esas, 2019/447 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında kurulan hükümlerin istinaf edilmesi üzerine Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 11.12.2019 tarihli ve 2019/150 Esas, 2020/186 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar ve müdafilerinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanıklar hakkında yeniden kurulan hükümlerin sanıklar ve müdafileri tarafından temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 08.12.2021 tarihli ve 2020/4246 Esas, 2021/14782 Karar sayılı ilâmı ile "kesin hukuka aykırılık" nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 2. Bozma üzerine verilen Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 15.03.2022 tarihli ve 2022/145 Esas, 2022/748 Karar sayılı kararının ise Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 13.10.2022 tarihli ve 2022/7515 Esas, 2022/7954 Karar sayılı ilamı ile "suç niteliği" yönünden bozulması üzerine kurulan Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin 10.01.2023 tarihli ve 2022/2739 Esas, 2023/65 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanunun 58.maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz sebepleri özetle; suç niteliğine, ilişkindir. 2. Sanık ... ve müdafinin temyiz sebepleri özetle; gerekçeye, eksik incelemeye, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, suç niteliğine, kazanılmış hakkın ihlal edildiğine, ilişkindir. 3. Sanık ... müdafilerinin temyiz sebepleri özetle; mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığına, suç niteliğine, ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan raporların yeterli olduğu, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı,

eylemlere uyan suç vasıflarının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Sanık ... hakkında Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin 11.12.2019 tarihli ve 2019/150 Esas, 2020/186 Karar sayılı kararı ile verilen 20 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin kararı sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmiş olup aleyhe temyiz istemi bulunmadığından, bozma ilâmında da belirtildiği üzere sanığın ceza miktarı yönünden kazanılmış haklarının saklı tutulması gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle oluşan hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

A. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden Gerekçe bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin 10.01.2023 tarihli ve 2022/2739 Esas, 2023/65 Karar sayılı kararında katılanlar ... ve ... vekili, sanık ... ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1.maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, B.

Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden Gerekçe bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenle sanık ... müdafilerinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin 10.01.2023 tarihli ve 2022/2739 Esas, 2023/65 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2.maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği hüküm fıkrasının mahsus bölümüne "Sanık ...'in ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkı nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca cezanın 20 yıl 10 ay hapis cezası üzerinden infazına" ibaresinin eklenmesine suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4.maddesi uyarınca Giresun