Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/4867 K.2024/768

Sanık hakkında, ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.04.2022 tarihli ve 2021/409 Esas, 2022/131 Karar sayılı kararı ile kasten öldürmeye teşebbüs suçu için hükmolunan ceza verilmesine yer olmadığına dair kararın istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında. 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (h) bendinde yer verilen.

"Davanın düşmesine, ceza verilmesine yer olmadığına, güvenlik tedbirine ilişkin ilk derece mahkemesi kararları ile ilgili olarak bölge adliye mahkemesince verilen bu tür kararlar veya istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararların" temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, Üyeler sayın ... ve ...'ın hükümlerin kesin olmadığı,

esastan incelenerek bir karar verilmesi görüşünde olduklarından, çoğunluğun "temyiz isteminin kesinlik nedeniyle reddine katılmadıkları" yönündeki karşı oyu ve oy çokluğuyla REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.02.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞIOY Dairemizce incelemesi yapılan davada uyuşmazlık konusu olan husus sanık hakkında TCK'nin 27/2 nci maddesi uyarınca verilen kararın temyiz incelemesinin yapılıp yapılamayacağı noktasındadır. Sanık Samet Kır hakkında yerel mahkeme TCK'nin 27/2 nci ve CMK'nin 223/3-c maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiş olup bu karar ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi tarafından esastan red verilerek onanmıştır.

Her ne kadar CMK'nin 286/1-h bendi ceza verilmesine yer olmadığına dair bölge adliye mahkemesince verilen veya bu konuda istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik kararların temyiz edilemeyeceğini bildirmekte ise de TCK'nin 27/2 nci maddesi uygulama alanı ve kapsamı itibariyle ayrık tutulmalıdır.

Zira çoğu zaman vasıf incelemesi yapılırken TCK'nin 27/2 nci maddesi kapsamında değerlendirilen eylemlerde hukuka uygunluk nedeni bulunmadığı ve fakat TCK'nin 29 uncu maddesi uyarınca uygulama yapılarak ceza tertip edildiği görülmektedir. Mevcut düzenleme ile suçun nitelendirilmesine ilişkin husus denetimden uzak kalmaktadır. Ve yine burada tam bir cezasızlık hali olmayıp kusurluluğu kaldıran hususun bir hukuka uygunluk nedeni olduğu çok açıktır.

Dolayısıyla Türkiye Cumhuriyeti Anayasa'sının 9, 36 ve 154. maddeleri ve CMK'nın 260 ve 286 ncı maddeleri dikkate alınıp adalete ve maddi gerçeğe erişim öngörülerek CMK'nin 223/3c maddesinin TCK'nin 27/2 nci maddesi yönünden uygulanmaması gerekçesi ile Sayın çoğunluğun bu tür kararların CMK'nin 286/1-h maddesi uyarınca temyiz edilemez olduğu yolundaki görüşüne iştirak etmiyoruz.