Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/4967 K.2023/8107

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gölpazarı Asliye Ceza Mahkemesinin, Yargıtay (birleşen)

3. Ceza Dairesinin, 22.11.2018 tarihli ve 2018/3149 Esas, 2018/18099 Karar sayılı bozması üzerine verdiği 03.07.2019 tarihli ve 2019/264 Esas, 2019/243 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 2.000 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve 20 eşit taksitlendirmeye karar verilmiştir.

2. Gölpazarı Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.07.2019 tarihli ve 2019/264 Esas, 2019/243 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine, Yargıtay

1. Ceza Dairesinin, 14.12.2021 tarihli ve 2021/10773 Esas, 2021/14976 Karar sayılı ilâmı ile; " 1) Sanık hakkında bozma sonrası infaz edilecek hüküm, kurulan yeni hüküm olacağından kararın dayandığı tüm delillerin, bu delillere göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması ve bu şekilde cezanın şahsileştirilmesi gerektiği nazara alınmadan, yazılı şekilde gerekçesiz hüküm kurulmak suretiyle Anayasa'nın 141,

CMK'nin 34, 223 ve 230. maddelerine aykırı davranılması, 2) 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesindeki seçimlik cezalardan hapis cezası tercih edilmiş olmasına göre, bu cezanın 5237 sayılı TCK'nin 50/2. maddesi uyarınca yeniden adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi, Kabule göre de. 3) 28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 81. maddesi ile 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesinde.

“Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir. Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir.

Hükümlünün hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir.” şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde, verilen adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrileceğine karar verilmesi," Nedenleriyle bozulmasına ve sanığım kazanılmış hakkının, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca dikkate alınmasına karar verilmiştir.

3. Gölpazarı Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.01.2023 tarihli ve 2022/24 Esas, 2023/15 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın ağabeyi olan Özgür Kayhan ile Cüneyt Özen OEDAŞ firmasında çalışmakta olup, sanığın bu iki kişi ile birlikte olay tarihinde katılan ve kardeşi Edip Karasu'nun işlettikleri işletmeye sayaç okumak için geldikleri, işletmede bulunan sayacın önündeki camın sanığın yanındaki kişilerce kırılması sebebiyle taraflar arasında tartışma, itiş kakış başladığı, bu itiş kakışa sanığın da dahil olup katılanı beden yoluyla basit tıbbi müdahale ile giderilecek nitelikte yaraladığı belirtilmiştir.

2. Sanık savunması, katılan beyanı, diğer beyanlar, adlî rapor adlî sicil kaydı, bozma öncesi ve sonrası yargılama sürecine ait evraklar dava dosyasında mevcuttur. 3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği ve gereğinin kısmen yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, alınan raporun yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfı ve yaptırımların düzeltme nedeni dışında doğru belirlendiği,

katılandan sanığa ve kardeşine yönelen ve haksız tahrik oluşturan söz, eylem ve saldırı bulunmadığından meşru savunma ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanma şartlarının oluşmadığı anlaşıldığından, hükümde bu yönleriyle hukuka aykırılık bulunmamış, Ancak. Yargıtay

1. Ceza Dairesinin, 14.12.2021 tarihli ve 2021/10773 Esas, 2021/14976 Karar sayılı bozma ilâmı öncesi 03.07.2019 tarihli karar ile sanığın neticeten "2.000 TL adlî para" cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, anılan hükmün sadece sanık tarafından temyiz edilmesi ve aleyhe temyiz bulunmaması karşısında ceza miktarının sanık lehine 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son cümlesi uyarınca kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeksizin, bozma ilâmı sonrası yapılan yargılamada sanığın neticeten "3 ay 10 gün" hapis cezası ile mahkûmiyetine karar verilmesi suretiyle kazanılmış hakkı ihlal edilerek fazla ceza verilmesi,

hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan sanığın kazanılmış hakkı ihlal edildiğine ilişkin nedenle Gölpazarı Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.01.2023 tarihli ve 2022/24 Esas, 2023/15 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi uyarınca BOZULMASINA,

bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrasının uygulandığı paragraftan sonra gelmek üzere "Ancak ilk hüküm sanık tarafından temyiz edilmiş olup aleyhe temyiz bulunmadığından ve bu durum sanık lehine 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son cümlesi uyarınca kazanılmış hak oluşturduğundan sanığın cezasının 2.000 TL adlî para cezası üzerinden infazına,5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca hükmedilen adlî para cezasının birer ay ara ile 20 eşit taksitte ödenmesine" paragrafının eklenmesi ve hüküm