Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/4994 K.2023/5630

Zıvkara hakkında basit yargılama usûlü uygulanması suretiyle kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 251 ... maddesinin üçüncü fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1.680,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, itiraz edilmeksizin 01.04.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 07.05.2023 tarihli ve 2022/14152 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.06.2023 tarihli ve KYB-2023/55551 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.06.2023 tarihli ve KYB-2023/55551 sayılı kanun yararına bozma isteminin.

“5271 sayılı Kanun'un 251/1. maddesinde, 'Asliye ceza mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir' şeklindeki ve aynı Kanun'un 251/8. maddesinde 'Basit yargılama usulü, bu kapsama giren bir suçun, kapsama girmeyen başka bir suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde uygulanmaz.' şeklindeki, 5237 sayılı Kanun'un 106. maddesinde yer alan, '(2) Tehdidin;

a) Silahla, b) Kişinin kendisini tanınmayacak bir hale koyması suretiyle, imzasız mektupla veya özel işaretlerle, c) Birden fazla kişi tarafından birlikte, d) Var olan veya var sayılan suç örgütlerinin oluşturdukları korkutucu güçten yararlanılarak, işlenmesi halinde, fail hakkında iki yıldan beş yıla kadar hapis cezasına hükmolunur.' şeklindeki düzenlemeler ile, Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 25.10.2021 tarihli ve 2021/11584 Esas, 2021/13608 Karar sayılı ilâmında yer alan, '...kasten yaralama suçunun bu madde kapsamında basit yargılama usulüne tabi olmadığı ve CMK’nin 251/8. maddesinde yer alan, 'Basit yargılama usulü, bu kapsama giren bir suçun,

kapsama girmeyen başka bir suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde uygulanmaz.' düzenlemesi doğrultusunda kasten yaralama suçu ile birlikte işlenen hakaret suçunun da basit yargılama usulüne tabi olmadığı gözetilmeden duruşma açılarak genel hükümlere göre yargılama yapılması gerektiği halde basit yargılama usulü uygulanması suretiyle karar verilmesinde isabet görülmemiştir...5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesi gereğince KANUN YARARINA BOZULMASINA...' şeklindeki açıklamalar nazara alındığında, Dosya kapsamına göre, basit yaralama suçu basit yargılama usulüne tabi olmakla birlikte,

silahla tehdit suçunun cezasının üst sınırı itibariyle basit yargılama usulüne tabi olmadığı, anılan düzenleme uyarınca basit yargılama usulünün, bu kapsama giren bir suçun, kapsama girmeyen başka bir suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde uygulanmayacağı ve genel hükümlere göre duruşma açılarak yargılama yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. KARAR

Kanun yararına bozma incelemesine konu eylemlerin en ağırı olan silahla tehdit eylemi için mahkeme kararındaki kanunî nitelendirmeye ve uygulanan Kanun maddelerine göre.

Mahkemece verilen kararlara yönelik kanun yararına bozma talebinin incelenmesine ilişkin görev ve yetkinin, 28.06.2014 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 31 ... maddesi ile değişik 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14 üncü maddesi ve Yargıtay Büyük Genel Kurulunun, 27.01.2023 tarihli ve 32086 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 25.01.2023 tarihli ve 2023/1 sayılı kararı uyarınca Yüksek Yargıtay