KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2023/5102 E., 2025/2235 K.
- Karar tarihi
- 19 Mart 2025
- Konu
- Ceza Hukuku
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2021/741 E., 2023/197 K
- Suç
- Kasten öldürmeye teşebbüs
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
- Tebliğname görüşü
- Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUK UKÎ SÜREÇ 1.Gaziosmanpaşa 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.02.2019 tarihli ve 2016/7 Esas, 2019/108 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 17.02.2020 tarihli ve 2019/2747 Esas, 2020/45 Karar sayılı kararı ile hükmün sanık aleyhine bozulması üzerine
Karar Detayı
550 kelime·3 dk okuma·3 bölüm
Gaziosmanpaşa 18. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından görevsizlik kararı verilmiş, İstanbul 19. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.03.2014 tarihli ve 2020/278 Esas, 2021/182 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 8 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi
1. Ceza Dairesinin, 02.02.2023 tarihli ve 2021/741 Esas, 2023/197 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik yapılan inceleme neticesinde sanık müdafinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, kasta, sanığın öldürme kastınının bulunmadığından bahisle suç vasfına, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılmasına ilişkindir.
III. GEREKÇE
Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan incelemede. 1.İstanbul 19. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.03.2021 tarihli hüküm duruşmasında hazır bulunan sanığa son sözü sorulduktan sonra hükmün kurulması gerekirken sanıktan son sözü sorulmadan yargılamanın bitirilmesiyle hükmün tesis ve tefhimi, 5271 sayılı Kanun'un 216. maddesine açıkça aykırılık teşkil edeceğinden savunma hakkının kısıtlanması, 2.Sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda Gaziosmanpaşa
18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.02.2019 tarihli ve 2016/7 Esas, 2019/108 Karar sayılı kararı ile neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezasından ibaret mahkûmiyet hükmü kurulduğu, kararın sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi
11. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi neticesinde, 17.02.2020 tarihli ve 2019/2747 Esas, 2020/459 Karar sayılı karar ile hükmün sanık aleyhine bozulduğu, bozma sonrası yapılan yargılamada sanık hakkında daha ağır bir ceza olan 8 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasına hükmedildiği anlaşılmış ise de. Gaziosmanpaşa
18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.02.2019 tarihli ve 2016/7 Esas, 2019/108 Karar sayılı kararının yalnızca sanık müdafii tarafından istinaf edildiği, söz konusu hükme yönelik aleyhe istinaf talebinde bulunulmadığı, sanığın 5271 sayılı Kanun'un 283/1. maddesi uyarınca kazanılmış hakkının korunması gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafinin temyiz istemi savunma hakkı ve kazanılmış hak yönünden yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 02.02.2023 tarihli ve 2021/741 Esas, 2023/197 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca İstanbul