Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/5105 K.2025/415

Kanun'a muhalefet suçundan verilen hüküm yönünden. İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hükmolunan 5 yıl hapis ve 10.000,00 TL adli para cezasının tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ile bu suça yönelik temyizin niteliği dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

Kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen hüküm yönünden. İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılıKanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Burhaniye 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.03.2023 tarihli ve 2022/543 Esas, 2023/97 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29/1, 53/1, 58/6-7. maddeleri uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, 2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 26.04.2023 tarihli ve 2023/1156 Esas, 2023/1088 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısı (aleyhe) ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine, Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafilerinin temyiz sebepleri özetle; sanığın öldürme kastının bulunmadığına, suç vasfının kasten yaralama olarak belirlenmesi gerektiğine, teşdiden ceza tayininin hukuka aykırı olduğuna, haksız tahrikin derecesine, koşullu salıverilme hükümlerinin uygulanmamasına dair verilen kararın ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği,

yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, teşebbüsün ulaştığı aşama ile meydana gelen tehlike ve zararın ağırlığına göre belirlenen cezanın isabetli olduğu, mağdurdan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu ve takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Sanığın ikinci kez mükerrir kabul edildiği Burhaniye 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.06.2022 tarihli ve 2022/579 Esas, 2022/618 Karar sayılı mahkûmiyet ilamında ilk defa tekerrüre esas alınan Burhaniye

1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.12.2019 tarihli ve 2019/559 Esas, 2019/1166 Karar sayılı ilamına konu suçun 5237 sayılı Kanun'un 151/1. maddesi kapsamındaki mala zarar verme suçu olduğu ve anılan suçun 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesine göre uzlaştırma kapsamına alındığı ve hükümden sonra Mahkemesince uzlaşma usulü uygulanarak 14.12.2023 tarihli ve 2019/559 Esas,

2019/1166 Karar sayılı ek karar ile taraflar arasında uzlaşmanın sağlanması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 254/2 ve 223/8. maddeleri uyarınca düşme kararı verilmesi karşısında, anılan ilamın sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükmünün uygulanmasına esas alınamayacağının anlaşılması, hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

A. 6136 sayılı Kanun'a Muhalefet Suçundan Verilen Hüküm Yönünden İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı nazara alınarak 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen.

“İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B.

Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçundan Verilen Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünün (2) numaralı bendinde açıklandığı üzere sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmayacağının anlaşılması nedeniyle sanık müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 26.04.2023 tarihli ve 2023/1156 Esas, 2023/1088 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği hüküm fıkrasından 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulandığı paragrafta yer alan "...

İKİNCİ KEZ..." ve "...İNFAZ SIRASINDA SANIK HAKKINDA KOŞULLU SALIVERME HÜKÜMLERİNİN UYGULANMASINA YER OLMADIĞINA," şeklindeki ibarelerin çıkartılması suretiyle, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Burhaniye