Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/5106 K.2025/2234

Manisa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.12.2022 tarihli ve 2022/238 Esas, 2022/341 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29/1, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmiştir. 2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

4. Ceza Dairesinin, 24.02.2023 tarihli ve 2023/723 Esas, 2023/465 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik yapılan inceleme neticesinde " temel cezanın makul düzeyden bir miktar uzaklaşılarak tayini gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde makul düzey olan 12 yıl olarak belirlenmek suretiyle eksik cezaya hükmedilmiş olması" eleştirilmek suretiyle sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle, suçun sabit olmadığına, sanığın öldürme veya yaralama kastının bulunmadığından bahisle suç vasfına ve lehe hükümlere ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu,

sanığın hedef aldığı vücut bölgeleri, yara yerleri, mağdur hakkında düzenlenen rapora göre yaraların niteliği, kullanılan aletin elverişliliği, sanığın fiilden sonraki davranışları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eyleme bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu, suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, sanık hakkında uygulanması mümkün başkaca lehe hüküm bulunmadığı anlaşıldığından, hükümde Bölge Adliye Mahkemesinin eleştiri nedeni ve Dairemizin düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Sanığın adli sicil kaydında bulunan ve tekerrüre esas alınan, İzmir 37. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.02.2019 tarihli ve 2018/502 Esas, 2019/196 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 191/1. maddesi uyarınca kurulan 2 yıl 1 ay hapis cezasına ilişkin hükmün, Manisa 3 Asliye Ceza Mahkemesinin 27.01.2025 tarih ve 2016/771 esas sayılı yazısı ile Manisa

3. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.01.2025 tarihli ve 2016/771 Esas, 2017/328 Karar sayılı ilamının kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kanun yolunun, mercinin, başvuru şekli süresi ve serinin başlangıcının gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun yasa yolu bildirimi yapılmadığından infazının durdurulduğu, Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün benzer konulardaki görüşleri dikkate alındığında talebin 5271 sayılı Kanun'un.

311. maddesi gereğince yargılamanın yenilenmesi talebi olarak değerlendirilmesi gerektiği dikkate alınarak infazın durdurulması işlemlerinin tamamlanmasından sonra 5271 sayılı Kanun'un. 311. maddesi gereğince yargılamanın yenilenmesi talebi değerlendirilmek üzere dava dosyasının başka bir esasa yeniden kaydedildiği, bu nedenle bu kararın tekerrüre esas alınamayacağı, sanığın adli sicil kaydında bulunan Manisa

1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.01.2017 tarihli ve 2016/741 Esas, 2017/61 Karar sayılı kararı ile 6136 sayılı Kanun'un 15/1 maddesi uyarınca verilen 6 ay hapis cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alınması gerektiği düşünülmeden karar verilmesi, hukuka aykırı görülmüş ise de; bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık ve müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 24.02.2023 tarihli ve 2023/723 Esas, 2023/465 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303. maddesi gereği hüküm fıkrasının tekerrüre ilişkin bölümü çıkarılarak yerine " Manisa

1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.01.2017 tarihli ve 2016/741 Esas, 2017/61 Karar sayılı kararı ile 6136 sayılı Kanun'un 15/1. maddesi uyarınca verilen 6 ay hapis cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alınmasına, bu hükümde de tekerrür hükümlerinin uygulanmış olması nedeniyle sanık hakkında hükmolunan cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak,