Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2023/5110 E. , 2025/2297 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/4169 E., 2023/794 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2023/5110 E. , 2025/2297 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/4169 E., 2023/794 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Bölge Adliye Mahkemesinin bozma ilâmı üzerine Denizli 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.09.2022 tarihli ve 2021/488 Esas, 2022/488 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında şikayetçi ...'ye karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/1, 62/1. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 283/1. maddesi uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu ceza üzerinden yapılmasına, 5237 sayılı Kanun'un 53/1 ve 58. maddeleri uyarınca hak yoksunluklarına ve hükmedilen hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, 2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 14.03.2023 tarihli ve 2022/4169 Esas, 2023/794 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca müşteki ...'nın yaralanmasının ağırlığına rağmen, mahkemesince teşebbüs nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 35/1-2. maddeleri uyarınca 9-15 yıl arasında üst hadde yakın olacak şekilde ceza tayin edilmesi gerektiği halde hiç yaralanmanın olmadığı ya da basit nitelikli yaralanmalar nedeniyle uygulama imkanı bulunan 10 yıl hapis cezası olarak cezanın belirlenmesi, aleyhe istinaf olmaması ve 5271 sayılı Kanun'un 283/1. maddesi uyarınca ceza miktarı nedeniyle ortaya çıkan kazanılmış hak dikkate alındığında eleştirilerek esastan reddine, Karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın atılı suçtan mahkûmiyetine yeterli delil bulunmadığına, sanığın suç işleme kastının ve öldürme kastının bulunmadığına, delillerin değerlendirilmesinde hataya düşüldüğüne, atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE 1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde düzeltme nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Sanığın tekerrüre esas alınan Denizli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.06.2012 tarihli ve 2012/35 Esas, 2012/214 Karar sayılı ilamının sanığın çocukken işlediği bir suça ilişkin olması karşısında, anılan hükmün 5237 sayılı Kanun'un 58/5. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağının ve sanığın adli sicil kaydında yer alan Denizli (Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesinin, 11.07.2013 tarihli ve 2013/326 Esas, 2013/647 Karar sayılı kararı ile 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan verilen ve 04.12.2014 tarihinde kesinleşen hapisten çevrili 3.000,00 TL ve doğrudan verilen 400,00 TL adli para cezasının tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünün (2) numaralı bendinde açıklandığı üzere tekerrüre esas alınan ilâmın hatalı belirlenmesi nedeniyle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 14.03.2023 tarihli ve 2022/4169 Esas, 2023/794 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği hüküm fıkrasında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulandığı paragrafta yer alan "...Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından 2012/235 esas 20212/214 karar sayılı ilamı ile almış olduğu 4 yıl 2 ay hapis cezası 26/11/2014 tarihinde kesinleştiğinden..." ibaresinin çıkartılması, yerine "Denizli (Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesinin, 11.07.2013 tarihli ve 2013/326 Esas, 2013/647 Karar sayılı kararı ile 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan verilen 3.000,00 TL ve 400,00 TL adli para cezaları 04.12.2014 tarihinde kesinleştiğinden" ibaresinin eklenmesi suretiyle, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Denizli 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.03.2025 tarihinde karar verildi.