Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/5265 K.2024/5616

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 307/3. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 22.10.2019 tarihli ve 2019/315 Esas, 2019/2121 Karar sayılı kararının, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 17.02.2021 tarihli ve 2020/2310 Esas, 2021/1684 Karar sayılı ilamıyla bozulması üzerine Karabük Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.01.2023 tarihli ve 2021/210 Esas, 2023/35 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında.

1. Maktulü kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 29, 31/3, 62. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına, 2.Nitelikli hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-a-d-h, 143, 31/3, 62 maddeleri uyarınca 5 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebepleri özetle eksik incelemeye, sübuta, haksız tahrike ve meşru savunmaya hırsızlık suçu yönünden malın değerinin azlığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Maktul ile suça sürüklenen çocuğun zaman zaman buluşup alkol aldıkları, suç tarihinde de maktulün evinde bir araya geldikleri, ilerleyen saatlerde maktulün suça sürüklenen çocuğa cinsel ilişki teklifinde bulunması ve onu taciz etmesi üzerine tartıştıkları, maktulün kendisini yatağa yatırmaya çalıştığı sırada suça sürüklenen çocuğun masanın üzerinden aldığı bıçağı maktulün boynuna vurduğu, yaralanan maktulün can havliyle kaçmaya çalışırken merdivenlerden yuvarlandığı ve düştüğü, maktulün yanına gelen suça sürüklenen çocuğun sol sırt, sol göğüs el ve kulak bölgelerine beş bıçak darbesi daha vurduğu,

ölmesinden yararlanarak maktulün üzerinden ev ve otomobil anahtarlarını, cep telefonunu ve sigaraları alarak evden çıktığı, maktule ait otomobille olay yerini terk ettiği, Çaycuma ilçesine gelince otomobilin içinde uyuduğu sırada kolluk görevlilerince yakalandığı anlaşılmıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosyada mevcut delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, eksik incelemenin söz konusu olmadığı eylemlerin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı ve suçların nitelendirilmelerinde bir isabetsizlik bulunmadığı,

maktulden suça sürüklenen çocuğa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, meşru müdafaa ve meşru müdafaada sınırın aşılması koşullarının bulunmadığı anlaşıldığından hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Karabük Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.01.2023 tarihli ve 2021/210 Esas, 2023/35 Karar sayılı kararının, suça sürüklenen çocuk müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ile 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1 maddesi uyarınca Karabük Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi