Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/5401 K.2023/6948

İş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116 ncı maddesinin dördüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hükmedilen 10 ay hapis cezasının aynı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi gereğince 5 ay süreyle kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına yönelik seçenek tedbire çevrilmesine dair Erbaa

1. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.06.2017 tarihli ve 2016/366 Esas, 2017/260 Karar sayılı kararının istinaf edilmeksizin kesinleşmesini müteakip, Tokat Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 15.03.2022 tarihli ve 2017/301 DS sayılı yazısı ile, sanığın ceza infaz kurumunda başka suçtan hükümlü olması nedeniyle seçenek yaptırımın infaz edilemediğinden bahisle kararda değişiklik yapılıp yapılmayacağının bildirilmesi talebi üzerine,

yükümlünün hükümlülük halinin sona ermesinden sonra hükümlü hakkında verilen tedbirin infazına aynen devam edilebileceği gerekçesiyle seçenek yaptırım değiştirilmesine yer olmadığına, yükümlünün hükümlülük halinin sona ermesinden sonra seçenek yaptırımın infazına aynen devam olunmasına ilişkin Tokat İnfaz Hakimliğinin 21.04.2022 tarihli ve 2022/1596 Esas, 2022/1573 Karar sayılı kararını takiben,

Tokat Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 13.10.2022 tarihli ve 2017/301 DS sayılı yazısı ile yeniden sanığın ceza infaz kurumunda başka suçtan hükümlü olması nedeniyle seçenek yaptırımın infaz edilemediğinden bahisle kararda değişiklik yapılıp yapılmayacağının bildirilmesinin talep edilmesi üzerine, hükümlünün cezaevinde bulunması nedeniyle hükmedilen seçenek tedbirin yerine getirilmesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle sanık hakkında Erbaa

1. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.06.2017 tarihli kararı ile hükmedilen 10 ay hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddenin bir ve ikinci fıkraları gereğince 6.000,00 Türk lirası adli para cezasına çevrilmesine dair Tokat İnfaz Hâkimliğinin 14.10.2022 tarihli ve 2022/1596 Esas, 2022/1573 Karar sayılı ek kararı ile ilgili olarak.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 13.05.2023 tarihli ve 4660652-105-60-5486-2023-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.07.2023 tarihli ve 2023/59488 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.07.2023 tarihli ve 2023/59488 sayılı kanun yararına bozma isteminin.

“İnfaza ilişkin hususların kazanılmış hak oluşturmayacağı gözetilerek yapılan incelemede, Dosya kapsamına göre, sanık hakkında hükmedilen 10 ay hapis cezasının, 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi gereğince 5 ay süreyle kamuya yararlı bir işte çalıştırılma seçenek yaptırımına çevrilmesine ilişkin kararın kesinleşmesini müteakip, infaz edilmek üzere gönderildiği Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce,

hükümlünün başka bir suçtan hükümlü olarak ceza infaz kurumunda bulunması sebebiyle yaptırımın infazına başlanamadığı gerekçesiyle Denetimli Serbestlik Hizmetleri Yönetmeliğinin 45 ... maddesinin birinci fıkrasının (c) bendine atıfla denetimli serbestlik kararının değiştirilmesi, kaldırılması veya uygun olan başka karar verilmesi talebinde bulunulması üzerine,

Tokat İnfaz Hâkimliğinin 14.10.2022 tarihli ve 2022/1596 Esas, 2022/1573 Karar sayılı ek kararı ile seçenek tedbirin 6.000,00 Türk lirası adli para cezası olarak değiştirilmesine karar verilmiş ise de, Denetimli Serbestlik Hizmetleri Yönetmeliğinin 45 ... maddesinin birinci fıkrasının (c) bendinde yer alan, "Yükümlünün tutuklanması, hapis cezasının infazına başlanması veya askere alınması nedeniyle infazının imkânsız hale gelmesi....durumunda kanunda aksine bir düzenleme yoksa, vaka sorumlusunun önerisi üzerine komisyon tarafından ilgili mahkemeden denetimli serbestlik kararının değiştirilmesi,

kaldırılması veya uygun olan başka karar verilmesi talep edilebilir." şeklindeki düzenleme nazara alındığında, hükümlü hakkında verilen denetimli serbestlik kararlarının değiştirilmesi, durdurulması veya kaldırılması için sadece yükümlünün tutuklanması,

hapis cezasının infazına başlanması veya askere alınması yeterli olmayıp aynı zamanda bu hususların denetimli serbestliği imkansız hale getirmesinin de gerektiği, bu itibarla denetimli serbestliğe konu teşkil eden seçenek yaptırımın infazının imkansız hale gelmesi için anılan seçenek yaptırıma ilişkin mahkumiyet hükmünün ceza zamanaşımının dolması veya Denetimli Serbestlik Hizmetleri Yönetmeliğinin 45 ... maddesinin birinci fıkrasının (c) bendinde sayılan yükümlünün tutuklanması,

hapis cezasının infazına başlanması veya askere alınması durumlarının seçenek yaptırımın infazına hiç başlanamamasına veya başlandıktan sonra tamamlanamamasına sebep olmasının gerektiği, örneğin.

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 107 nci maddesinin 16 ncı fıkrası uyarınca 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun İkinci Kitap, Dördüncü Kısım, "Devletin Güvenliğine Karşı Suçlar" başlıklı Dördüncü Bölüm, "Anayasal Düzene ve Bu Düzenin İşleyişine Karşı Suçlar" başlıklı Beşinci Bölüm, "Milli Savunmaya Karşı Suçlar" başlıklı Altıncı Bölüm altında yer alan suçlardan birinin bir örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenmesi dolayısıyla ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına mahkumiyet hâlinde,

koşullu salıverilme hükümleri uygulanmaksızın ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına hükümlü bir şahıs hakkında denetimli serbestlik tedbirine hiç başlanamayacağı veya başlandıktan sonra mahkum olunması halinde tamamlanamayacağı için artık bu tedbirin infazının imkansız hale geleceği, aynı durumun ilgili Yönetmelikte sayılan engel hallerin seçenek yaptırımın ceza zamanaşımını dolduracak kadar ... bir süre devam etmesi durumunda da söz konusu olacağı, 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli hakkında Kanun'un 15 ... maddesinin birinci fıkrasının,

"Birden fazla mahkumiyeti olan kişi bu mahkumiyetlerden birine ilişkin cezayı infaz kurumunda çektiği sürece, diğer cezaları açısından ceza zamanaşımı işlemez." hükmüne amir olduğu nazara alındığında, somut olayda birden fazla mahkumiyeti bulunan hükümlünün hakkında hükmedilen seçenek yaptırımın infazına başlayamama sebebinin başka bir suçtan Tokat T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunmasından kaynaklandığı,

hükümlünün ceza infaz kurumunda bulunacağı şartla tahliye tarihine kadar, seçenek yaptırıma ilişkin diğer cezası açısından 5320 sayılı Kanun'un 15 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca ceza zamanaşımının işlemeyeceği,

bu durumda şartla tahliye tarihinden sonra seçenek yaptırımın infazına başlanabileceği cihetle anılan seçenek yaptırımın infazının imkansız hale gelmediği gözetilmeden hükümlü hakkında hükmedilen 5 ay kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına dair seçenek yaptırımın Denetimli Serbestlik Hizmetleri Yönetmeliğinin 45 ... maddesinin birinci fıkrasının (c) bendine dayanılarak 6.000,00 Türk lirası adli para cezası olacak şekilde değiştirilmesinde isabet görülmemiştir.” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları. (1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir. (3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar. 2. Denetimli Serbestlik Hizmetleri Yönetmeliğinin 45 ... maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi.

"Yükümlünün tutuklanması, hapis cezasının infazına başlanması veya askere alınması nedeniyle infazının imkânsız hale gelmesi....durumunda kanunda aksine bir düzenleme yoksa, vaka sorumlusunun önerisi üzerine komisyon tarafından ilgili mahkemeden denetimli serbestlik kararının değiştirilmesi, kaldırılması veya uygun olan başka karar verilmesi talep edilebilir." 3. 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli hakkında Kanun'un on beşinci maddesinin birinci fıkrası.

"Birden fazla mahkûmiyeti olan kişi bu mahkûmiyetlerden birine ilişkin cezayı infaz kurumunda çektiği sürece, diğer cezaları açısından ceza zamanaşımı işlemez." Şeklinde düzenlenmiştir.

4. İçtimalı 17 yıl 87 ay 89 gün hapis cezasının infazı amacıyla ceza infaz kurumunda bulunan ve şartla tahliye tarihi 12.08.2031, bihakkın tahliye tarihi 04.12.2042 olarak belirlenen hükümlü hakkında, iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan verilen 10 ay hapis cezasının 5237 sayılı Kanun’un 50 ... maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi gereğince 5 ay süreyle kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına yönelik seçenek tedbirin, hükümlünün başka suçtan hükümlü olması nedeniyle infaz edilemediğinden bahisle kararda değişiklik yapılıp yapılmayacağının bildirilmesi talebi üzerine,

mahkemece seçenek tedbirin 5237 sayılı Kanun’un 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca 6.000,00 Türk lirası adli para cezasına çevrilmesine karar verilmiştir. 5. Somut olayda; birden fazla mahkûmiyeti bulunan hükümlü hakkında hükmedilen seçenek tedbirin infazına başlanamama sebebinin başka bir suçtan Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunması olup, seçenek tedbirin infazının imkansız hale gelmediği,

seçenek tedbire ilişkin cezası açısından 5320 sayılı Kanun'un 15 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca ceza zamanaşımının işlemeyeceği, bu durumda halen infazı devam etmekte olan cezasından dolayı şartla tahliye edildikten sonra seçenek tedbirin infazına başlanabileceği, seçenek tedbirin değiştirilmesi için gerekli yasal koşulların gerçekleşmediği gözetilmeksizin seçenek tedbirin değiştirilmesine dair İnfaz Hakimliğince verilen karar Kanun’a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR