Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/5637 K.2025/2389

Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 299/1. maddesi gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.04.2022 tarihli ve 2021/300 Esas, 2022/240 Karar sayılı kararı ile; a. Sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, b.

Sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 29/1, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca 5 yıl 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 21.03.2023 tarihli ve 2022/2426 Esas, 2023/757 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik; a.

Sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükme ilişkin sanık ... müdafiinin istinaf başvurusunun 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesinin koşulları oluşmadığı halde sanık lehine uygulanması nedeniyle eksik ceza tayini eleştirilmek suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine, b.

Sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükme ilişkin sanık müdafiilerinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde; aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile; sanık hakkında mağdur ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35, 29, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 11 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... müdafiilerinin temyiz sebepleri özetle; meşru savunma veya meşru savunmada sınırın aşılması hükümlerinin yasal koşullarının oluştuğu ancak gerekçesiz olarak uygulanmadığına, “kuşkudan sanık yararlanır” ilkesi gereğince sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, teşebbüsün derecesine, sanık lehine olan hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

2. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; meşru savunma veya meşru savunmada sınırın aşılması hükümlerinin yasal koşullarının oluştuğuna, delillerin hatalı değerlendirildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eylemin sanık ... tarafından öldürme kastı ile gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanık ... yönünden meşru savunma ya da meşru savunmada sınırın aşılması hükümlerinin yasal uygulanma koşullarının oluşmadığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu,

suçta kullanılan tabancanın öldürmeye elverişli oluşu, isabet yerleri ve sayısı, hedef alınan bölgeler, mağdur ...'ın sanık ... tarafından sol kol, sağ uyluk ortası ve boynunun sol tarafından yaralandığı, mağdurun sağ bacakta peroneal sinir harabiyetine neden olan yaralanmasının organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması niteliğinde olduğu,

sanık ...'in olay sonrasında sergilediği tutum ve davranışlar nazara alındığında sanık ... yönünden suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde Bölge Adliye Mahkemesince eleştirilen husus ve bozma nedeni dışında hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Tüm dosya kapsamına göre; mağdur ... ile tanık ... arasında lastik alışverişinden kaynaklı husumet bulunduğu, olay günü sanık ... ile tanıklar ..., ... ve ...'nun birlikte alkollü içki içtikleri sırada tanık ...'ın telefonunun arandığı, tanık ... ile mağdur ... ve sanık ... arasında telefon ile görüşme gerçekleştiği, tanık ...'nın görüşme bittikten sonra sinirli bir şekilde yanında bulunan sanık ... ile tanıklar ... ve ...'e ''hadi gidiyoruz'' şeklinde sözler söylediği, birlikte tanık ...'ın dükkanına gittikleri, bu esnada tanık ...'nin dükkanda olmadığı, dükkanda mağdur ... ve sanık ...'ın bulunduğu,

tanık ... ile mağdur ... arasında tartışma çıktığı, tartışma sırasında sanık ...'in yanında bulundurduğu silahı çekerek ateş etmeye başladığı, atışlar sonucunda hedef aldığı mağdur ...'ın bacak ve ense bölgesinden, sanık ...'ın ise elinden yaralandığı, babası mağdur ...'ın yaralandığını gören ve kendisine doğru da ateş edilen sanık ...'ın yanında bulundurduğu silahı çıkararak sanık ...'e ve etrafa doğru ateş etmeye başladığı, sanık ...'ın ateş etmesi sonucu ...'in karın ve bacak bölgesinden hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığı olayda;

sanık ...'ın kendisinin ve babası ...'ın vücut bütünlüğüne ve yaşam hakkına yönelen ve devam eden haksız saldırıya karşı eş zamanlı olarak tabanca ile sanık ...'e doğru ateş ederek karşılık verdiği, ...'in almış olduğu isabetler sonucu olay yerinden kaçtığı anlaşıldığından,

sanığın başka türlü def etme imkanı bulunmayan saldırıdan orantılı bir savunma ile kurtulmaya çalıştığı, vücut dokunulmazlığına ve yaşam haklarına yönelen ve devam eden haksız saldırıyı saldırı ile eş zamanlı olarak def eden sanık lehine 5237 sayılı Kanun'un 25/1. maddesinde düzenlenen meşru savunma koşullarının gerçekleştiği ve bu nedenle 5271 sayılı Kanun'un 223/2-d maddeleri uyarınca beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin yetersiz, dosya kapsamı ile örtüşmeyen gerekçe ile yazılı şekilde haksız tahrik altında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

a. Sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçuna ilişkin mahkumiyet hükmü yönünden. Gerekçe bölümünde (1) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 21.03.2023 tarihli ve 2022/2426 Esas, 2023/757 Karar sayılı kararında sanık ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, b.

Sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçuna ilişkin mahkumiyet hükmü yönünden. Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenle sanık ... müdafiilerinin temyiz istemleri meşru savunma yönünden yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi