Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/5652 K.2024/8174

Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Isparta 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.09.2022 tarihli ve 2021/777 Esas, 2022/550 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında katılan ...'e karşı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 53/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 11.01.2023 tarihli ve 2022/3664 Esas, 2023/114 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili ve sanığın istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/1. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 25/1, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-d maddeleri uyarınca beraatine, Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle; sanık ... 'nun asgari oranda haksız tahrik indirimi uygulanarak atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine, 2. Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanık ... hakkında meşru savunma koşullarının oluşmadığına, eksik inceleme ile karar verildiğine, sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine, İlişkindir.

III. GEREKÇE

Olay günü sanık ... 'nun, yolcu olarak bulunduğu otobüste boş koltuğa ayağını uzatması nedeniyle aynı otobüste yedek şoför olarak çalışan katılan ... tarafından uyarılması üzerine başlayan tartışmanın, otobüsün dışında kavgaya dönüştüğü, kavga sırasında katılanın sanığı yumrukla basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde darp ettiği, sanığın da pantolon kemerini çıkartarak başına ve yüzüne vurmak suretiyle katılanı basit tıbbi müdahale ile giderilemez şekilde yaraladığı, katılanın akabinde otobüsün arkasından içi boş demir bir boru alarak sanığa fırlattığı ancak sanığa isabet etmediği anlaşılan olayda.

Sanık tarafından sunulan görüntü kaydının olayın sonuna ilişkin olması, yolcu ve otobüs şoförü olan tanıkların farklı beyanları karşısında taraflar arasında yaşanan tartışma ve kavga olayında ilk haksız eylemin kim tarafından gerçekleştirildiğinin belirlenememesi, ayrıca katılanın yumruklu saldırısına sanığın silahtan sayılan kemer ile karşılık vermesi karşısında savunmanın saldırı ile orantılı olmaması dikkate alındığında, 5237 sayılı Kanun'un 25/1. maddesinde düzenlenen meşru savunma hükümlerinin uygulanma koşullarının gerçekleşmediği,

sanığın asgari oranda haksız tahrik hükümleri uygulanarak kasten yaralama suçundan cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin, yasal ve yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde meşru savunma nedeniyle beraatine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Sanık ...

Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 286/2-d maddesinin ilgili bölümünde yer verilen; “… ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları” nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak,

oy birliğiyle REDDİNE, B. Sanık ... Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Verilen Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünde açıklandığı üzere sanığın asgari oranda haksız tahrik hükümleri uygulanarak kasten yaralama suçundan cezalandırılması gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi