Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/5773 K.2023/5576

Dolandırıcılık suçundan ... 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.01.2016 tarihli ve 2015/789 Esas, 2016/54 Karar sayılı kararı ile 3 yıl 20 gün hapis cezasına hükümlü ...'ın, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 105/A maddesinin birinci fıkrası gereğince cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına dair ...

1. İnfaz Hâkimliğinin 14.12.2016 tarihli ve 2016/9756 Esas, 2016/9707 Karar sayılı kararını müteakip, hükümlünün yasal süre içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurmadığından bahisle kapalı ceza infaz kurumuna iade edilmesine dair ... 2. İnfaz Hâkimliğinin 17.10.2017 tarihli ve 2017/4815 Esas, 2017/4952 Karar sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin merci ...

4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.11.2017 tarihli ve 2017/1284 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 13.05.2023 tarihli ve 94660652-105-35-11820-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.06.2023 tarihli ve 2023/57992 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.06.2023 tarihli ve 2023/57992 sayılı kanun yararına bozma isteminin. “Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay

17. Ceza Dairesinin, 20.06.2018 tarihli ve 2018/2503 Esas, 2018/9186 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” şeklindeki açıklamalar ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntemin benimsenmiş olduğu birlikte değerlendirildiğinde,

öncelikle bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise mernis adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, anılan Kanun'un 21 nci maddesinin birinci fıkrasına göre normal tebligat çıkartılıp, çıkarılan tebligatın bilâ tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek,

merci tarafından tebligata 7201 sayılı Kanun'un 23/1-8 ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16 ncı maddesinin ikinci fıkra hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21 ... maddesinin ikinci fıkrasına göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği, Hükümlü hakkında ...

1. İnfaz Hâkimliğinin 14.12.2016 tarihli kararı ile cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına karar verildiği, hükümlünün 15.12.2016 tarihinde ... Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne adresini "Değirmendere F. Çakmak mh. ... cd. 2 .../..." olarak bildirdiği, anılan Denetimli Sarbestlik Müdürlüğünce çağrı yazısının ise hükümlünün mernis adresi olan "Tekeli Fevzi Çakmak Mah. İtob Cad.

No:13 .../..." adresine doğrudan 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 21 ... maddesinin ikinci fıkrasına göre tebliğ edildiği anlaşılmakla, yapılan tebligatın usulsüz olduğu ve dolayısıyla denetimli serbestlik dosyasının kapatılarak sanığın kapalı ceza infaz kurumuna iadesine karar verilemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları. (1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir. (3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar. 2. 7201 sayılı Kanun'un "Bilinen adreste tebligat" başlıklı 10 uncu maddesinin birinci ve fıkralarına göre. "Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır.

(Ek fıkra: 11.1.2011-6099/3 md.) Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır." Şeklinde düzenlenmiştir.

3. Hükümlü hakkında 14.12.2016 tarihli İnfaz Hakimliği kararı ile cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına karar verildiği, 15.12.2016 tarihinde hükümlünün adresini Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne bildirdiği, Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün çağrı yazısını hükümlünün bildirdiği adrese değil mernis adresine tebliğe çıkarttığı ve 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 21 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğ edildiği anlaşılmaktadır.

4. 7201 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği, hükümlünün bildirdiği en son adresi esas alınarak çağrı yazısının tebliği yoluna gidilmesi, 7201 sayılı Kanun'un "Tebliğ imkansızlığı ve tebellüğden imtina" başlıklı 21 ... maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi uyarınca bu adrese tebligat çıkarılıp söz konusu tebligatın bila tebliğ iade edilmesi hâlinde, aynı Kanun’un 10 ncu maddesinin ikinci fıkrası gereği en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde 21 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca mernis adresi esas alınarak tebliğ yoluna gidilmesi gerekmektedir.

5. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 20.11.2020 tarihli ve 2019/2 Esas, 2020/3 Karar sayılı kararında da vurgulandığı üzere.

7201 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin ikinci fıkrası hükmü gereği gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsendiği, muhatabın bilinen en son adresine çıkarılan tebligatın iade edilmesi veya mernis adresinin bilinen adresten farklı olması hâlinde mernis adresine “mernis” şerhi düşülerek 7201 sayılı Kanun'un 21 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca doğrudan tebligat çıkartılması gerekmektedir.

6. Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce çıkartılan tebligatın usulsüz olduğu anlaşılmakla, bu tebligat geçerli kabul edilip, denetimli serbestlik dosyasının kapatılarak hükümlünün kapalı ceza infaz kurumuna iadesine dair verilen karar usul ve yasaya aykırı olduğundan, bu karara karşı yapılan itirazın kabulü yerine reddine dair itiraz merciince verilen karar Kanun’a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR