Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2025/8369 E. , 2026/3727 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/1713 E., 2025/1757 K. SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması Katılan vekili ve sanık müdafiilerinin, katılan hakkınd
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2025/8369 E. , 2026/3727 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/1713 E., 2025/1757 K. SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması Katılan vekili ve sanık müdafiilerinin, katılan hakkında sanığa yönelik kasten yaralama ve hakaret suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminde bulunmadıkları anlaşıldığından, Tebliğname'deki redde ilişkin görüşe iştirak edilmemiş, inceleme dışı tutulmuştur. Sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden; İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-b maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Sanık hakkında hükmolunan ceza miktarına göre katılan vekilinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Ankara 58. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.06.2024 tarihli ve 2021/292 Esas, 2024/363 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 87/2-b, 87/1-d, 87/2-son, 87/3, 29, 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 19.09.2025 tarihli ve 2024/1713 Esas, 2025/1757 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 87/1-a, c, d, 29, 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, gerekçesiz karar verildiğine, katılanın beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda olduğuna, sanığın eyleminin öldürmeye teşebbüs olduğundan bahisle suç vasfına, sanık hakkında eksik ceza tayin edildiğine ve haksız tahrik koşullarının oluşmadığına ilişkindir. 2. Sanık müdafiilerinin temyiz sebepleri özetle; yetersiz adli raporlara dayanılarak hüküm kurulduğundan bahisle eksik incelemeye, eylemin meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması kapsamında kaldığına, ceza miktarına, haksız tahrikin derecesine, takdiri indirim nedenlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE 1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu, eksik incelemenin bulunmadığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması hükümlerinin uygulanma koşullarının gerçekleşmediği, takdiri indirimin mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından, temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2.Dosya kapsamına göre; katılanın sevk ve idaresindeki aracıyla otoparkta yaya vaziyette olan sanık ve ailesinin yanından çok yakın mesafeden geçmesi üzerine sanığın katılanı uyardığı, katılanın aracından inerek sanığın üzerine yürüdüğü ve elleriyle sanığı iteklediği, sanığın da katılana tekme ile vurduğu, katılanın aracından tornavida alarak yeniden sanığın üzerine yürüdüğü ve tornavida ile bir müddet sanığı kovaladığı, otopark görevlilerinin araya girmesi ile katılanın aracına binerek otopark çıkışına gittiği, sanığın şikayetçi olduğunu söylemesi üzerine otopark görevlilerinin bariyerleri açmadığı ve katılanın otoparktan çıkışına izin vermediği, sanığın polisi arayarak konuştuğu sırada, tanıkların beyanlarına göre katılanın sanığa defalarca sinkaflı küfürler ettiği ve sanığa yumruk attığı, bunun üzerine sanığın da katılana yumrukla vurduğu anlaşılan olayda; 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesinin uygulanması sırasında katılandan kaynaklanan ve haksız tahrik oluşturan söz ve davranışların ulaştığı boyut nazara alınarak sanık hakkında makul ile asgari oran arasında bir oranda haksız tahrik indirimi yapılması gerekirken, yazılı şekilde asgari oranda haksız tahrik indirimi yapılmak suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle sanık müdafiilerinin temyiz istemi "haksız tahrikin derecesi" yönünden yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 19.09.2025 tarihli ve 2024/1713 Esas, 2025/1757 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, Başkan ... ve Üye ...'in kararın onanması gerektiği şeklindeki karşı oyları ve oyçokluğuyla BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.05.2026 tarihinde karar verildi.