Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/5794 K.2023/5140

Kanun'un 272 nci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle 21.10.2022 tarihinde kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 12.05.2023 tarihli ve 2022/34600 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.06.2023 tarihli ve KYB-2023/58665 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.06.2023 tarihli ve KYB-2023/58665 sayılı kanun yararına bozma isteminin.

“Dosya kapsamına göre, sanığın işlediği kasten yaralama suç bakımından kanunda öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre olağan dava zamanaşımının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 66/1-e maddesi gereğince 8 yıl, olacağı, sanığın müsnet suçu 13.06.2006 tarihinde işlediği, 03.07.2008 tarihinde ilk savunmasının alındığı, sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın ise 10.02.2010 tarihinde kesinleştiği, sanığın denetim süresi içerisinde 07.07.2014 tarihinde yeniden suç işlediği, zamanaşımı süresinin 5271 sayılı Kanun'un 231/8-son cümlesi gereğince 10.02.2010 ile 07.07.2014 tarihleri arasında durduğu,

denetim süresinde işlenen suç tarihi olan 07.07.2014 tarihinden itibaren zamanaşımının yeniden işlemeye başladığı ve son olarak 21.10.2022 tarihinde sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasına ve sanığın mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmakla;

sanığın savunmasının alındığı 03.07.2008 tarihinde kesilen 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin, kararın verildiği 21.10.2022 tarihine kadar geçen 14 yıl 3 ay 18 gün süreden zamanaşımının durduğu 4 yıl 4 ay 22 gün düşüldüğünde tamamlandığı nazara alınmadan, davanın düşmesi yerine yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin. “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir. 2. Hükümlünün olay günü aralarında çıkana tartışmada demir çubukla mağdura vurarak basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilir şeklinde yaraladığı anlaşılmıştır.

3. 5237 sayılı Kanun'un Dava zamanaşımı başlıklı 66 ncı maddesinin inceleme konusu ile ilgili birinci fıkrasının (e) bendine göre; "(1) Kanunda başka türlü yazılmış olan haller dışında kamu davası; (e) Beş yıldan fazla olmamak üzere hapis veya adlî para cezasını gerektiren suçlarda sekiz yıl, Geçmesiyle düşer." 4. 5237 sayılı Kanun'un Dava zamanaşımı süresinin durması veya kesilmesi başlıklı 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası.

"Kesilme halinde, zamanaşımı süresi ilgili suça ilişkin olarak Kanunda belirlenen sürenin en fazla yarısına kadar uzar." şeklinde düzenlemeye haizdir. 5. Hükümlü hakkında açılan kamu davasına konu suçun, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası kapsamında bulunduğu ve 8 yıllık olağan, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı sürelerine tabi olduğu belirlenmiştir.

6. Hükümlünün atılı suçu 13.06.2006 tarihinde işlediği, Mahkemesince 03.07.2008 tarihinde savunmasının alındığı, 20.01.2009 tarihinde verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın 10.02.2010 tarihinde kesinleştiği, hükümlünün 07.07.2014 tarihinde yeniden suç işlediği, 5271 sayılı Kanun'un 231 ... maddesinin sekizinci fıkrasının son cümlesi uyarınca zamanaşımının 10.02.2010 ilâ 07.07.2014 tarihleri arasında 4 yıl 4 ay 27 gün süreyle durduğu, deneme süresinde işlenen suç tarihi olan 07.07.2014 tarihinden itibaren yeniden işlediği anlaşılmakla.

03.07.2008 tarihinden itibaren durma süresi de gözetildiğinde hükmün açıklandığı 21.10.2022 tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin 30.11.2020 tarihinde dolması nedeniyle davanın düşürülmesine karar verilmesi gerektiğinden kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. ...