Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/5839 K.2023/6615

Kanun’un 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 ... maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 1 ay 26 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin hükmün, itiraz edilmeksizin 18.02.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 13.05.2023 tarihli ve 2022/33787 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.07.2023 tarihli ve KYB-2023/61632 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.07.2023 tarihli ve KYB-2023/61632 sayılı kanun yararına bozma isteminin. “Dosya kapsamına göre, olay tarihinde sanığın, dosyanın diğer sanıkları ile birlikte karıştığı kavgada müşteki ...'i darp ettiğinden bahisle kasten yaralama suçundan mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmış ise de.

Sanığın soruşturma aşamasında alınan savunmasında, psikiyatri bölümünde tedavisinin devam ettiğini ancak hastalığının ismini bilmediğini beyan etmesi, yine soruşturma aşamasında Beypazarı Devlet Hastanesi Psikiyatri Kliniğinden aldırılan raporda, tanı olarak hafif zeka geriliği ve davranış bozukluğu konulan sanık hakkında sosyal şifa halinin sürmekte olduğu şeklinde kanaat bildirildiği halde 5237 sayılı Kanun'un 32. maddesi gereğince değerlendirme yapılmadığının anlaşılması karşısında, işlediği fiille ilgili olarak anılan madde uyarınca, 'akıl hastalığı nedeniyle,

işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığı' konusunda Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi Sağlık Kurulundan ya da Adli Tıp Kurumu'ndan yönteme uygun yeniden sağlık kurulu raporu alınarak, rapor doğrultusunda gerekiyorsa zorunlu müdafi atanarak, sonucuna göre hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde isabet görülmemiştir.” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un, “Müdafiin görevlendirilmesi” başlıklı 150 nci maddesinin, inceleme konusu ile ilgili olan ikinci fıkrası; “(2) Müdafii bulunmayan şüpheli veya sanık; çocuk, kendisini savunamayacak derecede malul veya sağır ve dilsiz ise istemi aranmaksızın bir müdafi görevlendirilir.” Şeklinde düzenlenmiştir.

5271 sayılı Kanun’un 150 nci maddesinin ikinci fıkrası, sanığın kendisini savunamayacak derecede malul olduğu durumlarda, açık bir istem bulunmasa, hatta ilgilisi açıkça müdafi istemediğini beyan etse dahi müdafi görevlendirme zorunluluğu getirmektedir.

2. 5271 sayılı Kanun'un, “Basit yargılama usûlü” başlıklı 251 ... maddesinin, inceleme konusu ile ilgili birinci fıkrası ve yedinci fıkrasının ilgili bölümü; “(1) Asliye ceza mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir.

(Ek cümle:8/7/2021-7331/23 md.) 175 ... maddenin ikinci fıkrası uyarınca duruşma günü belirlendikten sonra basit yargılama usulü uygulanmaz. ... (7) Basit yargılama usulü, ..., akıl hastalığı, ... hâlleri ile ... uygulanmaz.”

3. İnceleme konusu dava dosyasında; hükümlü hakkında Beypazarı Devlet Hastanesi Psikiyatri Kliniğince düzenlenen 08.01.2021 tarihli adlî muayene raporunda hükümlüde hafif zeka geriliği ve davranış bozukluğu bulunduğunun belirlendiği dikkate alındığında sanığın sağlık durumu nedeniyle kendisini savunamayacak derecede malul olup olmadığının belirlenmesine yönelik suç tarihi itibarıyla ve halen 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesi kapsamında akıl hastalığı bulunup bulunmadığı ve akıl hastalığı nedeniyle işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğini haiz olup olmadığının,

Adlî Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesinden veya tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden ya da Tıp Fakültelerinin Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlıklarından alınacak sağlık kurulu raporu ile tespit edilmesini müteakip hükümlünün sağlık durumuna göre, talebi olmasa dahi zorunlu müdafi atanması, yargılamanın basit yargılama usûlüne göre yürütülememesi ve hukuki durumunun yeniden belirlenmesi gerektiği dikkate alınmadan karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

4. Bununla birlikte hükümlünün tekerrüre esas alınan Güdül (Kapatılan) Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.05.2007 tarihli ve 2006/14 Esasi 2007/27 Karar sayılı kararına konu 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 516 ncı maddesinin birinci fıkrasındaki mala zarar verme suçundan verilen erteli hapis cezası ilâmının silinme koşullarının oluşup oluşmadığının da değerlendirilmesi gerekmektedir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,