Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/6000 K.2024/5225

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 14/2 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği, katılan ... vekilinin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafinin temyiz istemi yönünden yapılan incelemede; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.07.2019 tarihli ve 2019/239 Esas, 2019/287 Karar sayılı (Yargıtay 1. Ceza Dairesi'nin 27.03.2017 tarihli ve 2017/2378 Esas, 2019/1897 Karar sayılı bozma ilamı üzerine verdiği) kararı ile sanık hakkında ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesi'nin 12.12.2022 tarihli ve 2022/6078 Esas, 2022/9853 Karar sayılı kararı ile "sanık hakkında teşebbüs nedeniyle yanılgılı değerlendirme ile hatalı hüküm tesisi" nedeniyle bozulmasına, 2. İzmir

10. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 26.04.2023 tarihli ve 2023/3 Esas, 2033/176 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 53/1. maddeleri uyarınca 11 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, bozma öncesi hükmün aleyhe temyiz edilmemesi nedeniyle sanığa verilen cezanın önceki hükümde olduğu gibi 6 yıl hapis cezası olarak uygulanmasına,

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; meşru savunma, sınırın aşılması, haksız tahrik, takdiri indirim ve diğer lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, olay yeri olan kafedeki ilk karşılaşmada sanık ... ile temyiz dışı maktul ... arasında sanık ...'nin eski sevgilisi ve eski çalışanı olan tanık ...'in,...'nin yanından ayrıldıktan sonra...'e ait iş yerinde çalışması ile ilgili olarak...'nin maktule karşı sarf ettiği "sen artıkçısın" sözü nedeniyle tartışma ve akabinde boğuşma çıktığı,... ile...'in etraftaki kişilerin müdahalesi ile ayrıldıkları,...'nin evine gittiği,...'in kafede kaldığı, bu arada katılan ...'ın kafeye...'in yanına geldiği, bir müddet sonra...'nin kafeye geri döndüğü ve...'i kafenin dışarısına çağırdığı,

kafenin dışında... ile... arasında yeniden tartışma ve akabinde kavga çıktığı, kavgada sanık ...'nin...'i sol kol üst bölümünden, sağ crista illiaka bölümünden, sol arka aksiller bileşke bölümünden ve sol ayak bileğinden bıçaklayarak ölümüne neden olduğu, çıkan kavgaya dayalı oluşan gürültü üzerine ...'ın... ve...'in bulunduğu yere geldiği ve maktul ...'i yerde yaralı olarak gördüğü,...'nin maktul ...'e karşı eylemine son vererek ...'a doğru yöneldiği ve ...'ın arkasından gelerek ...'ı kalçasından bıçaklayarak hayati tehlike geçirmesine neden olduğu,

eylemi nedeniyle kasten öldürmeye teşebbüs suçundan mahkumiyet kararı verildiği anlaşılmıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği,

yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, meşru savunma, sınırın aşılması, haksız tahrik hükümlerinin uygulama olanağı bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmadığı uygulanması mümkün lehe hükmün bulunmadığı anlaşıldığından ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3.Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.04.2018 tarihli ve 2017/853 Esas, 2018/135 Karar sayılı ilâmı ve 09.02.2016 tarih ve 2014/71 Esas, 2016/42 Karar sayılı ilâmı da gözetildiğinde aleyhe temyiz olmaması nedeniyle 1412 sayılı Kanun'un 326/son. maddesi uyarınca sanık lehine kazanılmış hak oluştuğu görülmekle, son hükümde verilen hapis cezasının ilk hükümde tayin edilen hapis cezası üzerinden infazına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, ilk hükümde tayin edilen hapis cezasının netice ceza şeklinde hükmedilmesi,

ayrıca uygulanan kanun ve kanun maddesinin gösterilmemesi hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

1.Katılan ... vekilinin temyiz istemlerinin incelenmesinde. Katılan ... vekilinin, sanığın ...'a yönelik eylem yönünden 5237 sayılı Kanun'un 237/1. ve 260/1. maddeleri uyarınca kurulan hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmadığı anlaşılmakla, katılan ... vekilinin temyiz isteminin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, 2.Sanık müdafiinin temyiz istemlerinin incelenmesinde.

Gerekçe başlığı altında (3) numaralı paragrafta açıklanan nedenle, İzmir

10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.04.2023 tarihli ve 2023/3 Esas, 2023/176 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca hüküm fıkrasının son kısmında yer alan "6 yıl hapis cezası olarak uygulanmasına " ibaresinin çıkartılarak yerine "1412 sayılı Kanun'un 326/son. maddesi uyarınca sanığın cezasının 6 yıl hapis cezası üzerinden infazına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye aykırı olarak,