Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/6089 K.2024/2381

Ödemiş

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.10.2022 tarihli ve 2022/4 Esas, 2022/326 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında katılana karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37 nci maddesinin birinci fıkrası delâletiyle 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 54 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı 6 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına,

müsadereye ve mahsuba karar verilmiştir. 2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 03.03.2023 tarihli ve 2023/125 Esas, 2023/593 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar ve müdafiilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... ve müdafiinin temyiz istemi özetle; katılanın sanığın silahından çıkan saçmalarla yaralandığına ilişkin delil bulunmadığından beraatine karar verilmesi, aksi kanaatte meşru savunmada sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir. 2. Sanık ... ve müdafiinin temyiz istemi özetle; sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre. A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Katılanın olay günü öğle saatlerinde sanık ...'in üvey kızı ... ile araç park etme meselesinden dolayı tartıştıkları, tartışmanın sonlanmasından bir süre sonra Kader'in annesi Akkadın ve sanık ...' in eşinin olay yerine geldikleri, sanık ...' in de olay yerinde bulunduğu, katılanın ise Hüseyin S.'ye ait araçla evinin bulunduğu yere geldiği, katılanın gelmesi üzerine taraflar arasında tekrar tartışma çıktığı, tartışma sırasında sanık ...'in araçta bulunan av tüfeğini alarak katılan ...'ın bulunduğu tarafa doğru ateş ettiği, olay sırasında Kamil'in av tüfeği haricinde 7.65 mm tabancanın da kullanıldığı,

sanıkların olay yerinden içinde ...'ın da bulunduğu tespit edilen araçla ayrıldıkları ve suçta kullandıkları av tüfeğini ...'ın evine bırakırken polis ekiplerince yakalandıkları, katılanın yaralanmasına ilişkin düzenlenen adli muayene raporunda batın sağ alt kadranda batına nafiz ateşli silah yarası, sol kol üst dış yanda ateşli silah yarası, sol kalça yan tarafta ateşli silah yarası, sol uyluk üst ön tarfta ateşli silah yarası, sağ uyluk üst iç yan tarafta iki adet ateşli silah yarası, sağ diz dış yan tarafta ateşli silah yarası, göbek alt kısmında 4 cm sıyrık tespit edildiği batına nafiz yaranın kurşun giriş yarası olduğu,

batına nafiz, ileum perforasyonuna neden olan yaralanmasının yaşamsal tehlikeye neden olduğu anlaşılmıştır. 2. Sanıkların savunmaları, katılan beyanları, tanıkların anlatımları, İzmir Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 14.06.2016 ve 03.03.2022 tarihli adli muayene raporları, olay yeri inceleme raporu, uzmanlık raporları, nüfus ve adli sicil kayıtları, tutanaklar ile diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur. B.

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü Gerekçeli karar başlığında, saat 16.45 olan suç zaman diliminin yazılmaması ve suç tarihinin "16.07.2012" yerine "29.09.2013" olarak yazılması, sanık ...'in bir günlük gözaltı süresinin mahsubuna karar verilmemesi,

katılanın yaralanmasına ilişkin İzmir Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen adli muayene raporları arasındaki çelişkiler giderilmeden 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 35 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince yapılan uygulamada hayati tehlike bulunmaksızın yaralanmış olmasına karşılık gelen alt sınıra yakın 11 yıl hapis cezasına hükmolunmasının aleyhe istinaf başvurusu bulunmadığından eleştirildiği, bunun dışında İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosyada mevcut delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, eylemin sanıklar tarafından fikir ve eylem birliği içerisinde gerçekleştirildiğinin katılan beyanı ve dosyadaki diğer delillerle saptandığı,

ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının tespit edilemediği somut olayda meşru savunmada sınırın aşılması koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından, sanıklar ve müdafilerinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Sanık ... hakkında Ödemiş

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.06.2021 tarihli ve 2018/258 Esas, 2021/154 Karar sayılı kararı ile hükmedilen "3 yıl 9 ay hapis cezasının" sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince kararın bozulduğu,

bozma sonrası İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümde 5271 sayılı Kanun'un 283 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği aleyhe istinaf başvurusu bulunmadığından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınması gerektiği halde bozma sonrası kurulan hükümde sanığın "6 yıl 10 ay 15 gün hapis cezasına" mahkumiyetine karar verilmesi suretiyle kazanılmış hakkın ihlal edilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Katılan ...'a Karşı Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünde (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

4. Ceza Dairesinin, 03.03.2023 tarihli ve 2023/125 Esas, 2023/593 Karar sayılı kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, B. Sanık ...

Hakkında Katılan ...'a Karşı Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle sanık ve müdafiinin temyiz istemleri kazanılmış hakkın gözetilmemesi nedeniyle yerinde görüldüğündenİzmir Bölge Adliye Mahkemesi

4. Ceza Dairesinin, 03.03.2023 tarihli ve 2023/125 Esas, 2023/593 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi gereği hüküm (2) numaralı fıkrasında yer alan 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrasının uygulanmasına ilişkin paragraftan sonra gelmek üzere "İstinaf yoluna yalnız sanık lehine başvurulduğundan ve yeniden verilen hüküm önceki hükümle belirlenmiş cezadan fazla olamayacağından 5271 sayılı Kanun'un 283 üncü maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkı

gözetilerek cezasının 3 yıl 9 ay hapis cezası üzerinden İNFAZ EDİLMESİNE" cümlesinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle, TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ödemiş 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi