Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2023/6091 E. , 2025/333 K. "İçtihat Metni" İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/571 E., 2023/119 K. SUÇ : Kasten yaralama sonucu ölüme neden olma HÜKÜM : Mahkumiyet TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafiileri TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması Sa
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2023/6091 E. , 2025/333 K. "İçtihat Metni" İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/571 E., 2023/119 K. SUÇ : Kasten yaralama sonucu ölüme neden olma HÜKÜM : Mahkumiyet TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafiileri TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 307/3. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Sanık müdafii ...'ın duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.İstanbul Anadolu 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.07.2021 tarihli ve 2021/36 Esas, 2021/300 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılıKanun) 81/1, 53/1 ve 58. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine; 2.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 21.10.2021 tarihli ve 2021/1314 Esas, 2021/1460 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1.a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. 3.Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 21.11.2022 tarihli, 2022/8395 Esas, 2022/9092 karar sayılı kararı ile ''sanığın eyleminin kasten yaralama neticesinde ölüme sebep olma suçunun kanunî unsurlarını taşıdığı gözetilerek 5237 sayılı Kanun'un 87/4. maddesi uyarınca hüküm kurulması gerekirken, sanığın kastının öldürmeye yönelik olduğunun kabulü ile eylemin kasten öldürme suçu olarak nitelendirilmesi suretiyle suç vasfında hataya düşülmesi'' gerekçesiyle bozulmasına, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 4. İstanbul Anadolu 19. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.04.2023 tarihli ve 2023/571 Esas, 2023/119 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 87/4-son, 53, 58. maddeleri uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilerek dava dosyası 5271 sayılı Kanun'un 307/3. maddesi gereği doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiilerinin temyiz istemleri özetle; haksız tahrike, tekerrür hükümlerine ve vekalet ücretine ilişkindir. III. GEREKÇE 1.Sanığın maktulün yanında işçi olarak çalıştığı, maktulün, sanığın kirasını ödediği ve arkadaşlıklarının olduğu, tam olarak bilinmeyen bir nedenle sanığın olay günü maktulün aracına binerek tartışmaya başladığı, tartışma sırasında sanığın maktulü sağ ve sol uyluk bölgelerinden birer kez tabanca ile vurduğu, maktuldeki sağ uyluk yaralanmasının öldürücü nitelikte olduğu, olay yerinden kaçan sanığın bir süre soran suçta kullandığı tabanca ile teslim olduğu kabul edilmiştir. 2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükmün denetime olanak verecek şekilde yeterli gerekçeyi içerdiği, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suçta kullanılan tabancanın öldürmeye elverişli oluşu, hedef alınan vücut bölgesi, yaralanmaların sayısı ve niteliği hususları birlikte değerlendirildiğinde sanığın eyleminin kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçunu oluşturduğuna dair takdir ve değerlendirmede isabetsizlik bulunmadığı alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, maktulden sanığa yönelen ve haksız tahrik teşkil eden söz veya davranışın bulunmadığı, meşru savunmanın koşullarının bulunmadığı, vekalet ücretine ilişkin Mahkemece yapılan uygulamada isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedenleri dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. 3. Suçun işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, sanığın maktulü ölüme terk ederek kaçması hususları gözetilerek sanık hakkında hüküm kurulurken makul bir ceza tayini yerine en alt sınırdan ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur. 4.Sanık hakkında tekerrüre esas alınan İstanbul Anadolu 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.05.2016 tarihli ve 2014/507 Esas, 2016/275 Karar sayılı ilâmına konu suçun 5237 sayılı Kanun'un 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçuna ilişkin olduğu ve bu suçun 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinde 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası uzlaşma kapsamına alındığı ve sanığın adli sicil kaydında başkaca tekerrüre esas alınabilecek ilamı olmadığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı Kanun'un 2. ve 7. maddeleri de gözetilerek, söz konusu ilâma ilişkin uzlaştırma işlemi yapılıp yapılmadığı Mahkemesinden araştırılarak, sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde (3) ve (4) numaralı paragraflarda açıklanan nedenlerle sanık müdafiilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Anadolu 19. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.04.2023 tarihli ve 2023/571 Esas, 2023/119 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca sanığın ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2.a maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 19. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.01.2025 tarihinde karar verildi.