Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/6240 K.2024/4152

Sanık hakkında kasten yaralama suçundan Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın hükmolunan ceza miktarları ve türü gözetildiğinde kesin nitelikte oldukları ve temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmış ise de Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.03.2009 tarihli ve 2009/2-43 Esas, 2009/56 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere kesin nitelikteki hükümlerin suç vasfına yönelik aleyhe temyiz yasa yoluna başvurulması halinde temyize konu olabilecekleri kabul edildiğinden kararın suç vasfı yönünden temyiz edilebilir olduğu tespit edilerek incelenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Malatya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.07.2019 tarihli ve 2017/1266 Esas, 2019/1183 Karar sayılı kararı ile. 1. Sanık hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 86/3-e, 29/1, 62/1 ve 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Sanık hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86/1, 86/3-e, 87/3, 29/1, 62/1 ve 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 1 yıl 2 ay 1 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 30.11.2022 tarihli ve 2019/2159 Esas, 2022/2033 Karar sayılı kararı ile.

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1.a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz istemi, suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olduğu’na ilişkindir.

III. GEREKÇE

Suç vasfı ile sınırlı olarak yapılan incelemede.

Katılanlar ile sanık arasında; hayvan alışverişi nedeniyle anlaşmazlık bulunduğu, olay tarihinde sanığın sattığı hayvan nedeniyle kendisine ödenen parayı da yanına alarak katılanların evlerinin önüne geldiği ve bu alışveriş nedeniyle aralarında çıkan tartışma neticesinde sanığın yanında bulunan 6136 sayılı yasa kapsamındaki tabancasının kabzası ile atılan Mehmet'e vurarak basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladıktan sonra aynı tabanca ile bir el ateş etmek suretiyle katılan ...'yi Malatya Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 31.05.2019 tarihli raporuna göre,

yaşamını tehlikeye sokmaya çok basit tıbbi müdahale ile giderilemeyerek ve saptanan kırığın hayat fonksiyonlarını orta (3.) derecede etkileyecek şekilde yaraladığı olayda.

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eksik incelemenin bulunmadığı, taraflar arasındaki husumetin öldürmeyi gerektirir boyutta bulunmaması,

silahın kullanış biçimi sanığın hedef aldığı vücut bölgeleri, katılanlarda meydana gelen yaralanmaların niteliği, sanığın eylemlerine devam etme imkanı varken olay yerinden ayrılması hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eylemlerine bağlı ortaya çıkan kastının yaralamaya yönelik olduğu ve bu itibarla suç vasfının kasten yaralama olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin, 30.11.2022 tarihli ve 2019/2159 Esas, 2022/2033 Karar sayılı kararında Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından suç vasfına yönelen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Malatya