Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2023/6247 E. , 2024/6067 K. "İçtihat Metni" B O Z M A Ü Z E R İ N E D İ R E N M E MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/561 E., 2023/880 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : Direnme TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dair
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2023/6247 E. , 2024/6067 K. "İçtihat Metni" B O Z M A Ü Z E R İ N E D İ R E N M E MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/561 E., 2023/880 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : Direnme TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi'nin 05.04.2023 tarihli ve 2023/561 Esas, 2023/880 Karar sayılı kararı ile Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 12.01.2023 tarihli ve 2022/7038 Esas, 2023/121 Karar sayılı bozma kararına karşı verilen direnme kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 307/4. maddesi uyarınca Dairemize gönderildiği belirlenmekle; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen direnme kararının; 5271 sayılı Kanun’un 307/3. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin direnme kararını temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.10.2019 tarihli ve 2019/85 Esas, 2019/452 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29/1, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair kararın, istinafı üzerine Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 16.09.2020 tarihli ve 2020/36 Esas, 2020/1196 Karar sayılı kararı ile ; 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile yeniden kurulan hükümle; sanık hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 29/1, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca 8 yıl 5 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Bu kararın temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 12.01.2023 tarihli ve 2022/7038 Esas, 2023/121 Karar sayılı ''teşebbüsün derecesi" nedenini içeren bozma ilamına direnilerek, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 05.04.2023 tarihli ve 2023/561 Esas, 2023/880 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 29/1, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca 8 yıl 5 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1.Katılan vekilinin temyiz sebepleri; haksız tahrik indirim nedeni bulunmadığına, cezadan takdire bağlı indirim yapılmaması gerektiğine ilişkindir. 2.Sanık ve müdafinin temyiz sebepleri özetle; suç vasfının silahla kasten yaralama olduğuna, haksız tahrik ile teşebbüsün derecelerine ilişkindir. III. GEREKÇE Sanığın katılanı, suçta kullandığı kesici delici alet ile göğüs ön duvar sol tarafta 10. kot seviyesinde ve sırt sol taraf 7. kot seviyesinde her ikisi de batına nafiz, batın içi kanama, mide ve kalın barsak yaralanmasına neden olan, ayrı ayrı basit tıbbî müdahale ile giderilemeyecek ve yaşamını tehlikeye sokacak şekilde yaraladığı anlaşılan olayda, sanık hakkında teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 35/2.maddesi gereği yapılan uygulama sırasında, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte gözetilerek makul oranda bir ceza tayini yerine, yazılı şekilde 13 yıl 6 ay hapis cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesinin hukuka aykırı olduğunun anlaşılması karşısında Bölge Adliye Mahkemesinin direnme kararı, yerinde görülmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle direnme kararı yerinde görülmediğinden Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 12.01.2023 tarihli ve 2022/7038 Esas, 2023/121 Karar sayılı bozma kararının, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLMESİNE YER OLMADIĞINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 307/4.maddesi gereğince direnme kararını incelemek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 30.09.2024 tarihinde karar verildi.