Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/6614 K.2024/8407

Sanık hakkında katılan ...'a karşı kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 86/3-(e), 29/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca hükmedilen 2.240 TL adli para cezasına mahkumiyet kararına yönelik katılan vekilinin ve sanık müdafiinin istinaf taleplerinin adli para cezasının miktar itibarıyla kesin olduğundan bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 272/3-(a) ve 279/1-(b) maddeleri gereğince reddine karar verildiği,

katılanlar vekilinin bu karara yönelik temyiz talebinin Bölge Adliye Mahkemesinin 27.01.2022 tarihli ek kararı ile kararın itiraz kanun yoluna tabi olması nedeniyle itiraz merciine gönderildiği anlaşılmış ve hüküm inceleme dışı bırakılmıştır. Katılanlar vekilinin temyiz isteminin aleyhe suç vasfına yönelik olduğu anlaşıldığından, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

12. Ceza Dairesinin 18.01.2022 tarihli, 2020/3506 Esas, 2021/3719 Karar sayılı katılan vekilinin temyiz isteminin reddine dair ek kararın kaldırılmasına karar verilmiştir. Sanık hakkında katılanlar ... ve ...'e karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan kurulan hükümler yönünden. İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.03.2009 tarih ve 2009/2-43 Esas, 2009/56 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere kesin nitelikteki hükümlerin suç vasfına yönelik aleyhe temyiz kanun yoluna başvurulması halinde temyize konu olabilecekleri kabul edildiğinden ve katılan vekilinin temyiz isteminin suç vasfına ilişkin olduğu anlaşıldığından temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği,

yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Bakırköy 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.09.2020 Tarihli ve 2019/264 Esas, 2020/323 Karar Sayılı Kararı İle Sanık Hakkında 1. Katılan ...'e karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-(e), 87/1-(d), 87/1-son, 29/1, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Katılan ...'e karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-(e), 87/3, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

12. Ceza Dairesinin, 06.12.2021 Tarihli ve 2020/3506 Esas, 2021/3719 Karar Sayılı Kararı İle Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılanlar vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-(a) maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz istemi özetle; katılanlara yönelik eylemde suç vasfının kasten öldürmeye yönelik olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Suç vasfı ile sınırlı yapılan inceleme neticesinde, sanığın arkadaşı tanık ... ile katılan ... ve kardeşi ... arasında "Ne bakıyorsun" meselesinden çıkan tartışmanın kavgaya dönüştüğü, sanığın da kavgaya dahil olduğu, karşılıklı kavganın ayrılmasının ardından, ... ve ...'ın babası katılan ...'in olay yerine gelmesi üzerine yeniden başlayan kavgada katılan ...'in sopa vurulması sonucu elinde kırık meydana gelecek şekilde, katılan ...'in ise bıçakla batın ve sol alt ekstremiteden yaşamsal tehlike geçirecek şekilde yaralandığı olayda, sanık ile katılanlar arasında öldürmeyi gerektirir husumetin bulunmaması,

meydana gelen olayın ani gelişen ve çok taraflı kavgaya dönüşen bir olay olması, ani gelişen kavganın hareketli ortamında sanığın hedef gözetme imkanının olmaması, katılanlarda meydana gelen yaralanmaların nitelikleri hususları birlikte değerlendirildiğinde sanığın öldürme kastı ile hareket ettiği hususunun şüpheli kaldığı, sanığın kastının yaralamaya yönelik olduğu anlaşıldığından, hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

12. Ceza Dairesinin, 06.12.2021 tarihli ve 2020/3506 Esas, 2021/3719 Karar sayılı kararının kesin nitelikte olması ve katılanlar vekilinin suç vasfına yönelik temyiz sebebi ile sınırlı olarak yapılan inceleme sonucunda hukuka aykırılık görülmemesi nedeniyle katılanlar vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi gereği oy birliğiyle REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bakırköy