Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/6616 K.2024/7735

Mersin 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.12.2019 tarihli ve 2018/422 Esas, 2019/488 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdura yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 62/1, 53. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi

13. Ceza Dairesinin, 24.01.2022 tarihli ve 2020/2952 Esas, 2022/137 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme ilişkin sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısının (lehe); istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde; aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile; sanık hakkında mağdura karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/1-c-d, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 5 yıl 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın oğlunun atılı suçu işlediğinden bahisle beraatine karar verilmesi gerektiğine, haksız tahrik hükmünün sanık lehine uygulanması gerektiğine, meşru savunmada sınırın aşılması hükümlerinin yasal koşullarının oluştuğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Mağdur ...'un su arıtma ve robot satış işi yaptığı, sanık ...'ın olay tarihinden önce mağdurdan temizlik robotu satın aldığı, bir süre sonra sanığın temizlik robotunu iade etmek istediği, mağdurun ise sanığın robotu uzun süre kullanması nedeniyle iade edemeyeceğini belirterek sanığın ödememiş olduğu taksitleri ödemesini istediği, olay günü telefonda aynı konu ile ilgili görüştükleri, mağdurun sanığa robotu iade edemeyeceğini anlatmak için ikametine gitmeye karar verdiği, sanık ile mağdurun merdiven boşluğunda karşılaştıkları ve tartışmaya başladıkları, sanığın önce şemsiye ile mağdura vurduğu,

tartışma seslerini duyan sanığın oğlu Merdo'nun da elinde meyve bıçağı ile yanlarına geldiği, sanığın oğlunun elindeki meyve bıçağını alarak mağdurun boğazının sol tarafına arter damara gelecek şekilde sapladığı ve mağdurun karotis arter yaralanması nedeniyle yaşamını tehlikeye sokan ve yüzünde sabit ize neden olacak şekilde yaralandığı, mağdurun boğazını tutarak işyerine gittiği ve kardeşinin yardımı ile hastaneye ulaştığı anlaşılmıştır.

1. Sanığın 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/1 ve 54. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemi ile açılan davada istem gibi kurulan hükmün 5271 sayılı Kanun'un 280. maddesi uyarınca kaldırılarak yazılı şekilde cezalandırılması ile sonuçlanan ve ek savunma hakkı verilmeyen istinaf yargılamasında, Cumhuriyet savcısının esas hakkındaki mütalaasında sanığın 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/1-c-d maddeleri uyarınca cezalandırılması talep olunurken ceza miktarının düzenlendiği 5237 sayılı Kanun'un 87/1-son maddesinin belirtilmediği görülmüş ise de,

ilk derece yargılamasında 6. celsede sunulan sanık ve müdafiiinin de savunma yaptığı esas hakkındaki mütalaada anılan maddenin belirtilmesi karşısında, bu husus savunma hakkının ihlali olarak değerlendirilmemiş bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, ilk haksız eylemin sanıktan geldiği,

mağdurdan sanığa yönelen etki-tepki dengesini bozacak nitelikte haksız söz veya davranış bulunmadığı, meşru savunmada sınırın aşılması hükmünün yasal koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından sanık müdafinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde eleştiri ve bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Sanığın mağdur ile olay öncesinde telefonda tartıştığı, olay sırasında sanığın oğlunun elinden bıçağı alarak doğrudan mağdurun boynunun sol tarafına hedef gözetip şiddetli bir biçimde sapladığı, mağdurun almış olduğu bıçak darbesinin hayati bölgesi olan arter damarına geldiği,

bu yaralanması sonucunda yaşamının tehlikeye girdiği ve yüzünde sabit iz oluştuğu, yaralanma sonrasında mağdurun sanığa yardım etmediği ve mağdurun kendi imkanları ile olay yerinden ayrıldığı nazara alındığında sanığın eyleme bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığından sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması yerine yazılı şekilde kasten yaralama suçundan cezalandırılmaları suretiyle eksik ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (3) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi "suç vasfı" yönünden yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi

13. Ceza Dairesinin, 24.01.2022 tarihli ve 2020/2952 Esas, 2022/137 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, 5271 sayılı Kanun'un 307/5 maddesi gereğince ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca Adana Bölge Adliye Mahkemesi