Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/7318 K.2024/3940

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gölhisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.05.2016 tarihli ve 2014/457 Esas, 2016/430 Karar sayılı kararlarının, sanık tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 24.02.2021 tarihli ve 2021/969 Esas, 2021/2326 Karar sayılı ilâmı ile özetle; sanığın yargılama konusu eyleminde 5271 sayılı Kanun'un 251. maddesi kapsamında basit yargılama usûlünün uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

2. Gölhisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.06.2021 tarihli ve 2021/278 Esas, 2021/468 Karar sayılı kararları ile; sanık hakkında kasten yaralamaya teşebbüs suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-e, 35/2, 29, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca (üç kez) 2 ay 24 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebebi özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Olay tarihinde sanığın yanında diğer sanık ve tanıklar olduğu halde gazinoda alkol aldıkları, bu sırada katılanlar ve mağdurun da eğlendikleri gazino içerisinde taraflar arasında laf atma meselesi nedeniyle tartışma çıktığı, tartışmanın gazinodan çıktıktan sonra devam ettiği, katılanlar ve mağdurun yaya olarak, sanık ile yanında bulunanların gelmiş oldukları araca binerek gazino önünden ayrıldıkları, sanığın aracı katılanların üzerine yaralamak amacıyla sürdüğü, katılanların etrafa kaçarak yaralanmaktan kurtuldukları anlaşılmıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, adîl yargılanma ve savunma hakkının ihlal edilmediği, eylemlerin sanık tarafından yaralama kastı ile gerçekleştirildiğinin saptandığı, eylemlere uyan suç vasıflarının doğru biçimde belirlendiği,

yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, meşru savunma koşullarının oluşmadığı, ilk haksız hareketin kimden geldiği tespit edilemediğinden sanık lehine asgari oranda haksız tahrik indirimi uygulanmasında isabetsizlik bulunmadığı, Mahkemece yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle basit yargılama usûlü, seçenek yaptırımlara çevirme, erteleme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmamasına karar verildiği,

adlî sicil kaydında tekerrüre esas mahkûmiyeti bulunan sanık hakkında hükmedilen hapis cezalarının mükerirrlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesinin isabetli olduğu anlaşıldığından, hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR