Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2023/7437 E. , 2025/1350 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/790 E., 2023/849 K. SUÇLAR : Kasten öldürme, kasten öldürmeye yardım, olası kastla yaralama, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, temyiz başvurularının esas
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2023/7437 E. , 2025/1350 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/790 E., 2023/849 K. SUÇLAR : Kasten öldürme, kasten öldürmeye yardım, olası kastla yaralama, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin onanması İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet ile mağdurlar ... ve ... ...'e karşı olası kastla yaralama suçlarından hükmolunan cezaların tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu suçlara yönelik temyizin niteliği dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun'un) 286/2-a maddesi uyarınca hükümlerin temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir. İlk Derece Mahkemesince kurulan diğer hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.03.2023 tarihli ve 2022/3 Esas, 2023/106 Karar sayılı kararı ile; A. Sanık ... hakkında maktule karşı kasten öldürme suçundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 53, 58. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasıına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, B. Sanık ... hakkında maktule karşı kasten öldürmeye yardım suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 39/1, 62, 53. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir. 2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 09.06.2023 tarihli ve 2023/790 Esas, 2023/849 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık ... ve sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-(a) maddesi uyarınca, esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; kararın gerekçesiz olduğuna, haksız tahrike, meşru savunmaya, delillerin hatalı değerlendirildiğine, takdiri indirime, tekerrür hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; kararın çelişkili olduğuna, sanığın yardım eden olarak değerlendirilemeyeceğine, sanığın beraat etmesi gerektiğine, delillerin hatalı değerlendirildiğine, ilişkindir. III. GEREKÇE 1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar tarafından öldürme kastıyla gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanık ...'ın yardım eden olarak sorumlu tutulmasının isabetli olduğu, maktulden sanıklara yönelen haksız söz veya davranışın bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği meşru savunma koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Sanık ... hakkında İstanbul 36. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.05.2019 tarihli ve 2018/146 Esas, 2019/387 Karar sayılı kararıyla kasten yaralama suçundan 86/1, 29/1, 62/1,50/1-a maddeleri gereğince 4000,00TL adli para cezası ile cezalandırılmasına dair mahkumiyet hükmü tekerrüre esas alınmış ise de; UYAP marifeti ile yapılan incelemede Mahkemesince 19.07.2024 tarihli ve 2018/146 Esas, 2019/387 Karar sayılı ek karar ile sanık hakkında açılan kamu davasının uzlaşma nedeniyle düşmesine karar verildiği ve ek kararın 17.09.2024 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla, sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas alınabilecek başka bir mahkumiyet hükmü de bulunmadığı nazara alınınca sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması hukuka aykırı bulunmuş ise de, anılan hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir. IV. KARAR A. Sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet ve mağdurlar ... ve ... ...'e karşı olası kastla yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden; İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezaların tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu suçlara yönelik temyizin niteliği dikkate alındığında, 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesi uyarınca hükümlerin temyizinin mümkün olmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Sanık ... hakkında kasten öldürmeye yardım suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden; Gerekçe bölümünde (1) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 09.06.2023 tarihli ve 2023/790 Esas, 2023/849 Karar sayılı kararında sanık müdafiiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, C. Sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden; Gerekçe bölümünün (2.) paragrafında açıklanan nedenle; sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 09.06.2023 tarihli ve 2023/790 Esas, 2023/849 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hükmün, tekerürre ilişkin bendinde yer alan 'Sanığın dosya arasına alınan İstanbul 36 ASCM'nin 2018/146 esas 2019/387 karar sayılı ilamı ile kasten yaralama suçundan dolayı 4000 TL adli para cezası ile cezalandırıldığı, verilen cezanın 25/02/2020 tarihinde kesinleşmiş olduğu anlaşılmakla, sanığın mükerrir olması nedeniyle sanığa verilen cezanın TCK 58/6. maddesi gereğince MÜKERİRLERE ÖZGÜ İNFAZ REJİMİNE GÖRE ÇEKTİRİLMESİNE, CEZANIN İNFAZINDAN SONRA DENETİMLİ SERBESTLİK TEDBİRİNİN UYGULANMASINA,"ibaresinin hükümden çıkartılması suretiyle Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık ve müdafiinin tahliye taleplerinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.02.2025 tarihinde karar verildi.