Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/7555 K.2024/6702

Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Eskişehir 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.11.2022 tarihli ve 2020/824 Esas, 2022/1705 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/1-a, 53/1. maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 28.02.2023 tarihli ve 2023/200 Esas, 2023/326 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun, temel cezanın üst sınıra yakın belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik ceza tayini eleştirilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine, Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın atılı suçu işlemediğine, diğer sanıkların eylemlerine iştirakinin bulunmadığına, suç işleme kastının olmadığına ve atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Temyiz dışı sanık ...'in ortağı ve kız arkadaşı olan tanık ...'den alacaklı olan katılanın, olay günü ...'in tütüncü dükkanına parasını istemeye gittiği ve ısrarcı olduğu, evine döndüğünde ise ...'in, arkadaşı sanık ...'in 04.04.2020 günü kiralamış olduğu, onun kullanımındaki, içinde diğer sanık ...'nın bulunduğu 34 CCU ... plaka sayılı araçla katılanın müstakil evi önüne saat 19.00 sıralarında gittikleri, sanıklar ... ile ...'nın aracın arkasında ve sanık ...'in aracın sürücü koltuğunda oturdukları bir sırada katılanı dışarı ve sonrasında ise aracın içine çağırdıkları, katılanın korkması nedeniyle araca binmediği,

sanıklar ... ve ...'nın araçtan indikleri, katılanın ise bu sefer zaman kazanmak üzere terliklerini çıkarıp kapıyı kapatarak, geleceğini bildirdiği ve arkasını dönüp evine doğru yürüdüğü, evi içine doğru bir adım atığında ise sanık ...'nın ele geçirilemeyen 9 mm çaplı tabancası ile katılana ateş ettiği ve onu vücudunun sol diz üst arka kısmından yaraladığı, katılanın düşmesi sonrasında da bir kez daha ateş ettiği ve onu bu kez vücudunun sol bilek arka yan yüz kısmından sıyrık oluşturur şekilde yaraladığı,

olay sonucu katılanın hayat fonksiyonlarını ağır (5) derecede etkileyecek nitelikte kemik kırığına ve duyu veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olacak şekilde yaralandığı anlaşılan olayda.

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu ve eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından,

ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Katılanın hem kemik kırığına hem de duyu veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olacak şekilde yaralanması karşısında; birden fazla nitelikli halin ihlal edilmesi, meydana gelen zararın ağırlığı ve 5237 sayılı Kanun'un 3. maddesinde belirtilen cezada orantılılık ilkesi dikkate alınarak 5237 sayılı Kanun'un 86/1. maddesi gereğince temel cezaya hükmedilirken üst sınıra yakın bir ceza belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik ceza tayini, hukuka aykırı bulunmuştur.

3.Sanık ...'in, olay mahalline gidilen aracı kiralaması, olay yerine diğer sanıklar ile birlikte gitmesi ve suçun işlenmesinden sonra diğer sanıklar ile birlikte olay yerinden ayrılması dikkate alındığında, sanık İsmail'in 5237 sayılı Kanun'un 39/2-b-c maddesi uyarınca neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçuna yardım eden olarak cezalandırılması gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde 5237 sayılı Kanun'un 37/1. maddesi uyarınca mahkûmiyetine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanığın yokluğunda verilen ve 15.03.2023 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı Kanun'un 291/1. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde 16.03.2023 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu;

ancak aynı Kanun’un 295/1. maddesinde öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Sanık ...

Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünün (2) ve (3) numaralı paragraflarında açıklandığı üzere temel cezaya hükmedilirken üst sınıra yakın bir ceza tayini gerektiğinin gözetilmemesi ve iştirakin derecesinde yanılgıya düşülmesi nedenleriyle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 28.02.2023 tarihli ve 2023/200 Esas, 2023/326 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy çokluğuyla BOZULMASINA, 5237 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca sanığın ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Eskişehir 7. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.10.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞIOY Eylemin bizzat sanık ... tarafından kiralanan araçla gerçekleştirildiği, adı geçen sanığın olayın gelişimi, eylemin icrası ve suçun işlenmesinden sonraki davranışlarıyla tümüyle diğer sanıklarla fikir ve eylem birliği altında hareket ettiği, bu bağlamda her ne kadar tetiği çeken sanık veya sanıklardan biri değil ise de, araca çağırılan katılanın durumdan şüphelenmesi üzerine araçtan indiği,

savunmalarının aksine bizzat olay yerinde bulunduğu sabit olan sanığın katılanın silahla yaralanmasından sonra sevk ve idaresindeki araca aldığı diğer sanıklarla birlikte olay yerinden kaçtığı, sanığın bu şekilde özetlenebilecek davranışlarının TCK'nin 39. maddesinde düzenlenen "suça yardım" boyutunu aştığı, eyleme olan nedensel katkısının ve icrai fonksiyonunun "faillik" düzeyine ulaştığı kanısında bulunmamız nedeniyle, isabetli olduğu değerlendirilen hükmün onanması gerektiği görüşüyle sayın çoğunluğun iştirakin derecesini "yardım eden" olarak kabul eden bozma düşüncesine katılmıyoruz.