Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/8018 K.2024/1703

Mahkemece uyarlama yargılaması sonucunda hükümlerin aynen infazına ilişkin 06.09.2005 tarihli ek kararının sanığa tebliğine dair bir evraka dosya kapsamında rastlanılmamış ise de sanığın dosya kapsamında bulunan 02.05.2016 ve sonraki tarihli dilekçelerinden uyarlama kararından haberdar olduğunun anlaşılması karşısında hükümlünün temyiz süresi geçtikten sonra kararı temyiz ettiğinin kabulü gerektiğinden temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

2.Kasten öldürme suçu yönünden re'sen yapılan incelemede. Hükümlü hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Aksaray 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.04.1993 tarihli ve 1991/220 Esas, 1993/83 Karar sayılı ilamı ile hükümlü hakkında kasten öldürme suçundan. 765 sayılı Kanun'un 448 ... maddesi, 59 uncu maddesi ve 31 ve 33 üncü maddeleri uyarınca 20 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir. 2. Aksaray 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.04.1993 tarihli ve 1991/220 Esas, 1993/83 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay

1. Dairesinin 27.01.1994 tarihli ve 1993/2838 Esas, 1994/120 Karar sayılı ilamı ile onanmak suretiyle kesinleştiği görülmüştür. 3. Aksaray 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.09.2005 tarihli ve 1991/220 Esas, 1993/83 Karar sayılı ek kararı ile. 765 sayılı Kanun'un hükümlünün lehine olduğu değerlendirilmekle. Aksaray 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.04.1993 tarihli ve 1991/220 Esas, 1993/83 Karar sayılı ilamının aynen infazına, karar verilmiştir.

III. GEREKÇE

1. 765 sayılı Kanun uygulanarak verilmiş ve kesinleşmiş olan hükmün, 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 5252 sayılı Kanun'un 9 uncu maddesi gereğince yeniden ele alınıp, lehe olan yasanın belirlenmesi ve uygulanması sırasında takdir hakkının kullanılması söz konusu olduğundan, duruşmalı inceleme yapılarak hüküm kurulması gerekirken, duruşma yapılmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi, 2. 5237 sayılı Kanun ile 765 sayılı Kanun'un olayla ilgili bütün hükümlerinin yargı denetimine olanak verecek biçimde uygulanması,

sonucunda sonuç ceza miktarları aynı olsa bile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesindeki hak yoksunluğu yönünden yeni Kanun'un lehe olduğunun mahkemesince değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

1.Hükümlünün temyiz istemi yönünden.

Mahkemece uyarlama yargılaması sonucunda hükümlerin aynen infazına ilişkin 06.09.2005 tarihli ek kararının sanığa tebliğine dair bir evraka dosya kapsamında rastlanılmamış ise de sanığın dosya kapsamında bulunan 02.05.2016 ve sonraki tarihli dilekçelerinden uyarlama kararından haberdar olduğunun anlaşılması karşısında hükümlünün temyiz süresi geçtikten sonra kararı temyiz ettiğinin kabulü gerektiğinden hükümlünün temyiz isteminin Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, 2.Kasten öldürme suçu yönünden re'sen yapılan incelemede.