Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/8027 K.2024/3802

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Büyükçekmece 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.09.2021 tarihli ve 2020/266 Esas, 2021/658 Karar sayılı kararının sanıklar ve müdafileri tarafından temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin, 16.06.2022 tarihli ve 2022/4710 Esas, 2022/5192 Karar sayılı ilâmı ile sanıkların cezasında 5237 sayılı Kanun'un 86/3-(e) maddesi gereğince artırım yapılmayarak eksik ceza tayin edilmesi, hükmün gerekçesinde 5237 sayılı Kanun'un 86/3-(e) maddesinin uygulandığı belirtildiği halde hükümde uygulanmayarak çelişkiye neden olunması nedeniyle bozulmasına ve 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sanıkların kazanılmış haklarının dikkate alınmasına karar verilmiştir.

2. Büyükçekmece 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.01.2023 tarihli ve 2022/746 Esas, 2023/27 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 37/1, 86/1, 86/3-e, 87/1-(d), 62/1, 53/1 ve 58/6-7 maddeleri uyarınca ayrı ayrı 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ancak sanıkların kazanılmış hakları dikkate alınarak ayrı ayrı 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafiinin temyiz isteği özetle; zamanaşımı nedeniyle sanıklar hakkında açılan kamu davalarının düşürülmesi gerektiğine, aksi kanatte sanıkların beraatlerine karar verilmesine, aleyhe bozma yasağına uyulmadığına, vesaire ilişkindir.

III. GEREKÇE

Aynı işyerinde çalışan ve araları iyi olmayan sanıklar ile mağdur arasında olay tarihinde çıkan tartışmada sanıkların mağduru bıçakla sol kürek kemiği bölgesi ve sol dirseğinden yaraladıkları, göğüse nafiz olan ve hemotoraksa neden olan yaralanmanın yaşamsal tehlikeye neden olduğu olayda.

1. Eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanıkların yargılamaya konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun’un 86/1, 86/3-e, 87/1-(d) maddeleri uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-(d) maddesi gereği 15 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, inceleme tarihi itibariyle zamanaşımı süresinin dolmadığı, Mahkemece aleyhe bozma yasağına uyularak sanıkların kazanılmış haklarının korunduğu anlaşıldığından ileri sürülen temyiz nedenlerinin incelenmesinde hükümlerde bozma nedenleri dışında hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yargıtay

1. Ceza Dairesinin, 16.06.2022 tarihli ve 2022/4710 Esas, 2022/5192 Karar sayılı bozma ilâmı ile Mahkeme tarafından verilen hükümlerin sanıklar aleyhine sebep içerecek şekilde bozulmuş olması karşısında, sanıklara aleyhe bozmaya karşı diyecekleri sorulmadan, sanıklar müdafiinin beyanının alınması ile yetinilerek hükümler kurulması suretiyle, 1412 sayılı Kanun'un 326/2. maddesine aykırı davranılarak sanıkların savunma hakkının kısıtlanması, hukuka aykırı bulunmuştur.

3. Sanıkların cezalarında silahtan sayılan bıçak nedeniyle artırım yapılırken 5237 sayılı Kanun'un 86/3-(e) maddesinin ve kazanılmış hak hükümleri uygulanırken 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesinin karar gösterilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

4. Sanıklar hakkında tayin olunan hapis cezalarının aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle oluşan kazanılmış hak nedeniyle, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca “ayrı ayrı 3 yıl 4 ay hapis cezası üzerinden infaz edilmesine” karar verilmesi gerekirken “ayrı ayrı 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına” karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (2), (3) ve (4) numaralı paragraflarda açıklanan nedenlerle Büyükçekmece