Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/8200 K.2025/1352

Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 81/1, 29/1 ve 53. maddeleri uyarınca 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanığın tasarlayarak kasten öldürme suçundan cezalandırılması ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir. 2.Sanık müdafinin temyiz sebepleri özetle; haksız tahrik indiriminin üst hadden uygulanması takdiri indirim nedenlerinin uygulanması lehe hükümlerin uygulanması ve taksir ve olası kast hükümlerinin uygulanması gerekiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

suçta kullanılan silahın öldürmeye elverişli oluşu, hedef alınan vücut bölgesi, atış sayısı, yaralanmaların niteliği hususları nazara alındığında sanığın eyleminin kasten öldürme suçunu oluşturduğuna dair yapılan takdir ve değerlendirmede isabetsizlik görülmediği, eylemin tasarlama kapsamında kalmadığı eylemin kasten gerçekleştirildiği, bu itibarla taksir ve olası kast hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı, suç vasfının doğru belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği,

takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği, maktulden sanığa yönelen ve haksız tahrik teşkil eden davranışın ulaştığı boyut dikkate alındığında uygulanan haksız tahrik indirim oranında isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, uygulanacak başkaca lehe hükmün bulunmadığı anlaşıldığından katılanlar vekilinin ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi

4. Ceza Dairesinin 05.07.2023 tarihli ve 2023/663 Esas, 2023/1117 Karar sayılı kararında katılanlar vekili ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmolunan netice ceza miktarı ile sanığın tutuklulukta geçirdiği süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Silifke