Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/8361 K.2025/4911

Kanun’un 295/1. maddesinde öngörülen yedi günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçu yönünden 5271 sayılı Kanun'un 286/1. ve 286/2-(b) maddeleri gereği temyiz edilebilir olduğu, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet kararının istinaf incelemesini yapan Bölge Adliye Mahkemesince hükmün gerekçeden yoksun olduğu gerekçesiyle bozulduğu,

anılan karara direnme yetkisi bulunmayan ve kanunen uyma zorunluluğu bulunan İlk Derece Mahkemesince verilen beraat kararının aslında Bölge Adliye Mahkemesince verilmiş bir karar olarak kabulünde zorunluluk bulunduğu, esas olarak Bölge Adliye Mahkemesince bu hususta bozma kararı verilemeyeceği, bu tür kararların istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilmesi gereken kararlardan olduğu,

bu şekilde verilen kararların ilk derece mahkemesi kararı niteliğinde bulunduğunun kabulü halinde esasen tarafların var olan temyiz haklarının ellerinden alınmış olacağının anlaşılması karşısında, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde kurulan yeni mahkûmiyet hükmünün temyizi kabil olduğu kabul edildiği, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İstinaf Bozması Üzerine Kurulan Niğde 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.06.2022 Tarihli ve 2021/327 Esas, 2022/506 Karar Sayılı Kararı İle 1. Sanıklar ..., ... ve ... hakkında katılana karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-(a) maddesi gereğince ayrı ayrı beraatlerine,

2. Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında katılana karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-(e), 87/1-(c), 87/1-son, 29/1, 62/1, 53/1 ve 58/6-7. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve sanık ...'un cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. B. Adana Bölge Adliye Mahkemesi

4. Ceza Dairesinin, 14.06.2023 Tarihli ve 2022/2750 Esas, 2023/1030 Karar Sayılı Kararı İle 1. Sanıklar ..., ... ve ... hakkında İlk Derece Mahkemesince kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlere yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-(a) maddesi uyarınca esastan reddine,

2. Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında İlk Derece Mahkemesince neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama kurulan hükümlere yönelik katılan vekili ve sanıklar ..., ..., ... müdafilerinin istinaf başvuruları üzerine 5271 sayılı Kanun’un 280/1. maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasıyla sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında katılana karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-(e), 87/1-(c), 29/1, 62/1, 53/1 ve 58/6-7. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına,

hak yoksunluklarına ve sanık ...'un cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz istemi özetle; sanıkların kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine, sanıklar hakkında cezaların üst sınırdan ve haksız tahrik ile takdiri indirim hükümleri uygulanmaksızın belirlenmesi gerektiğine ilişkindir. 2. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle; katılanın soyut beyanı dışında delil bulunmadığından beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

3. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle; sanığın beraatine karar verilmesi, cezasında 5237 sayılı Kanun’un 86/3-(e) maddesinin uygulama olanağının bulunmadığı, hükme esas alınan raporun yetersiz olduğu ve haksız tahrik indiriminin üst sınırdan yapılması gerektiğine ilişkindir. 4. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle; sanığın beraatine karar verilmesi, hükme esas alınan raporun yetersiz olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosyada mevcut delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği,

eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin sanık savunmaları, katılan beyanı, katılanın yaralanmasına ilişkin adli rapor içerikleri ve dosya kapsamındaki diğer delillerle saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfı ile yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının kanun, bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu,

katılanın aşamalardaki istikrarlı beyanlarında sanık ...'in kafasına şişe ile vurduğuna ilişkin anlatımı karşısında iştirak halinde suç işleyen sanıkların cezalarında 5237 sayılı Kanun'un 86/3-(e) maddesine göre cezada artırım yapılmasında isabetsizlik bulunmadığı,

Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanıklar ..., ... ve ...'un isnat olunan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun kanuni unsurlarının oluşmaması nedeniyle isnat olunan suçtan sanıklar hakkında beraat kararları verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden ileri sürülen temyiz nedenlerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

A. Sanık ...'ın Temyiz İstemi Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 294. maddesindeki ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.'' şeklindeki düzenleme karşısında, katılan sanık müdafiinin 23.06.2023 tarihli süre tutum dilekçesinde herhangi bir temyiz sebebi göstermediği,

gerekçeli kararın usulüne uygun şekilde tebliğine ve kararda temyizin gerekçeli olması gerektiği ihtarı da bulunduğu halde, 5271 sayılı Kanun'un 295/1. maddesi gereğince yedi günlük kanunî süre içerisinde gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Sanık ...

Hakkında Katılana Karşı Neticesi Sebebiyle Ağırlaşmış Yaralama Suçu İle Sanıklar ..., ... ve ... Hakkında Katılana Karşı Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma ve Neticesi Sebebiyle Ağırlaşmış Yaralama Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi

4. Ceza Dairesinin, 14.06.2023 tarihli ve 2022/2750 Esas, 2023/1030 Karar sayılı kararında katılan vekili ve sanıklar ..., ... ve ... müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Niğde