Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/8374 K.2024/4555

Türk lirası dahil adli para cezası mahkumiyet hükümlerine karşı istinaf yoluna başvurulamayacağından, neticesi itibariyle 3.000 TL adli para cezası olarak sanık hakkında verilen kasten yaralama suçuna ilişkin hükme karşı yapılan istinaf başvurusunun CMK'nın 272/3-a, 279/1-b maddeleri gereğince" reddine karar verilmesi üzerine, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 267/1, 268/1. maddeleri gereğince itiraz kanun yoluna tabi bu karara ilişkin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 17.05.2023 tarihli ve 2023/68 Değişik iş sayılı kararı ile sanık müdafiinin itirazının reddine karar verildiği anlaşıldığından,

sanık ... hakkında mağdur ...'e yönelik kurulan mahkumiyet hükmü inceleme dışı bırakılmıştır. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 24.05.2023 tarihli ve 2023/1157 Esas, 2023/1296 Karar sayılı ek kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 286/2-(d) maddesinin ilgili bölümünde yer verilen;

“… ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları” temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan;

“... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 25.05.2023 tarihli ve 2023/1157 Esas, 2023/1296 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin mağdurlar ... ve Esila'ya yönelik temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak,