Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/8478 K.2024/8532

Gebze 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.03.2022 tarihli ve 2020/188 Esas, 2022/149 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 2. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 31.05.2023 tarihli ve 2022/1421 Esas, 2023/1056 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1.g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun'un 280/2 maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3.e, 87/1.c, d, 29/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz istemleri özetle; eylemin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğundan bahisle suç vasfına ve haksız tahrike ilişkindir. 2. Sanık müdafiinin temyiz istemleri özetle; meşru savunmaya, haksız tahrike suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığına ve cezanın miktarına ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanık ve katılanın aynı inşaatta çalıştıkları, sanığın inşaatın elektrik işlerinden sorumlu olduğu, inşaattaki asansörün ise elektrik kaçağı nedeniyle arıza verdiği, çalışmaya ara verdikleri sırada katılanın bu durumu sanığa ilettiği, bu nedenle sanık ve katılan ile katılanın babası arasında kavga yaşandığı, kavga neticesinde sanığın katılanı kafasından yaşamını tehlikeye sokacak ve çökme kırığına, kraniotomiye ve sabit ize neden olacak şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükmün denetime olanak verecek şekilde yeterli gerekçeyi içerdiği, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu,

sanığın eyleminin kasten yaralama olduğuna dair takdir ve değerlendirmede isabetsizlik bulunmadığı, meşru savunmanın koşullarının bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde görülmemiş, bozma nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Dosya içeriğine göre, sanık ve katılanın aynı inşaatta çalıştıkları, asansördeki elektrik kaçağı nedeniyle katılanın zorluklar yaşadığı, elektrik işlerinden sorumlu olması nedeniyle katılanın bu durumu sanığa ilettiğinde sanığın hakaret ederek karşılık vermesi üzerine başlayan kavgada ilk haksız hareketin sanıktan geldiği, katılandan sanığa yönelen ve haksız tahrik teşkil eden söz veya eylemin bulunmadığı anlaşılmakla sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 29/1. maddesi gereği indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (3) numaralı paragrafta açıklanan nedenle katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 31.05.2023 tarihli ve 2022/1421 Esas, 2023/1056 Karar sayılı kararın haksız tahrik yönünden tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi