Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/8528 K.2024/7604

Kanun’un 295/1. maddesinde öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşılmakla, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

Suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin 5271 sayılı Kanun’un 291/1. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde 12.06.2023 tarihli, temyiz sebebi içermeyen süre tutum dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu, gerekçeli karar usulüne uygun şekilde tebliğ edildikten sonra aynı Kanun’un 295/1. maddesinde öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunduğu,

her ne kadar tebliğnamede on beş günlük temyiz süresi geçtikten sonra temyiz dilekçesi verildiğinden bahisle temyiz talebinin reddi yönünde görüş bildirilmiş ise de, suça sürüklenen çocuk müdafiinin 12.06.2023 tarihli süre tutum dilekçesinde sehven ... yerine ... adına kararı temyiz ettiği, bahsi geçen müdafiinin yalnızca suça sürüklenen çocuğunun müdafiliğini yaptığının dosya içerisindeki vekaletname ve UYAP kayıtlarından tespit edildiği anlaşılmakla, suça sürüklene çocuk müdafiinin temyiz isteminin süresinde olduğunun kabulüne karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

Katılan vekili, suça sürüklenen çocuk müdafii, sanık ... ve müdafiinin temyiz istemleri yönünden. İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kırıkkale 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.06.2022 tarihli ve 2021/308 Esas, 2022/182 Karar sayılı kararı ile; a. Sanık ... hakkında katılana karşı eylemi sebebiyle kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37/1, 81/1, 35, 62, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının ikinci kez mükerirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, b.

Sanık ... hakkında katılana karşı eylemi sebebiyle kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 37/1, 81/1, 35, 62, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, c. Suça sürüklenen çocuk ... hakkında katılana karşı eylemi sebebiyle kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 37/1, 81/1, 35, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, d.

Sanık ... hakkında katılana karşı eylemi sebebiyle nitelikli hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/2-a, 143, 62, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, Karar verilmiştir. 2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin, 09.06.2023 tarihli ve 2022/1722 Esas, 2023/1185 Karar sayılı kararıyla İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere ilişkin katılan vekili, sanıklar ve suça sürüklenen çocuk müdafilerinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile; a.

Sanık ... hakkında katılana karşı eylemi sebebiyle kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 37/1, 86/1, 86/3-e, 87/1-c-d, 62, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 5 yıl 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının ikinci kez mükerirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, b.

Sanık ... hakkında katılana karşı eylemi sebebiyle kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 37/1, 86/1, 86/3-e, 87/1-c-d, 62, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 5 yıl 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, c. Suça sürüklenen çocuk ... hakkında katılana karşı eylemi sebebiyle kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 37/1, 86/1, 86/3-e, 87/1-c-d, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, d.

Sanık ... hakkında katılana karşı eylemi sebebiyle hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 141/1, 143, 62, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; kasten öldürmeye teşebbüs suçundan ve sanık ...'nin yağma suçundan cezalandırılmaları gerektiğine ilişkindir. 2. Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebepleri özetle; meşru savunma ya da meşru savunmada sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir. 3. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; suç işleme kastının bulunmaması nedeniyle beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanıklar ... ve ... ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında katılana karşı eylemleri sebebiyle kasten yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükümleri yönünden.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanıklar ve suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, katılana yönelik bir bıçak darbesinin bulunması, taraflar arasında husumet bulunmaması,

sanıklar ve suça sürüklenen çocuğun eylemlerine kendi istekleri ile son vermeleri hususları birlikte değerlendirildiğinde, eyleme bağlı ortaya çıkan kastın yaralamaya yönelik olduğu, suç vasfının kasten yaralama olarak kabulünde ve belirlenen yaptırımlarda isabetsizlik bulunmadığı, meşru savunma ve sınırın aşılması ile haksız tahrik koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanık ...'nin katılana karşı eylemi sebebiyle hırsızlık suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü yönünden.

Olay tarihinde sanıklar ve suça sürüklenen çocuğun katılanı bıçakla yaralayıp darp ettikten sonra katılana ait yere düşen cep telefonu ile kapısı açık olan araç içerisindeki diğer cep telefonunu ve cüzdanı almak şeklinde gerçekleşen olayda, katılanın kan kaybetmesi nedeniyle yerde baygın halde yattığı sırada sanık Uğur tarafından eylemin gerçekleştirildiğinin anlaşılması karşısında suçun katılanın malını koruyamayacak durumda iken gece vakti işlendiği belirlenerek sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Kanun’un 142/2-a ve 143. maddeleri gereğince nitelikli hırsızlık suçundan mahkûmiyeti yerine,

suç vasfında hataya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Sanık ... müdafiinin temyiz talepleri yönünden. Sanık ... müdafiinin 5271 sayılı Kanun’un 295/1. maddesinde öngörülen yedi günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B.

Sanıklar ... ve ... ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz talepleri yönünden: Gerekçe bölümünde (1) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin, 09.06.2023 tarihli ve 2022/1722 Esas, 2023/1185 Karar sayılı kararında katılan vekili, sanık ... ve müdafii ile suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, C.

Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz talepleri yönünden. Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan suç vasfının hatalı belirlenmesi nedenlerle katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi