Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/8535 K.2025/2579

İstinaf bozması üzerine verilen Eskişehir 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.03.2023 tarihli ve 2023/148 Esas, 2023/84 Karar sayılı kararı ile; sanıklar ... ve ...'ın katılan ... ve müşteki Alperen'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35, 53. maddeleri uyarınca iki kez ayrı ayrı 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına, karar verilmiştir. 2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

16. Ceza Dairesinin, 22.06.2023 tarihli ve 2023/1435 Esas, 2023/2146 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... ve müdafinin temyiz sebepleri özetle; atılı suçun sabit olmadığına, suç vasfına, haksız tahrike, 2. Sanık ... müdafinin temyiz sebepleri özetle; atılı suçun sabit olmadığına, eksik incelemeye, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından birlikte gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eksik inceleme bulunmadığı, eylemlere uyan suç vasıflarının doğru biçimde belirlendiği,

mağdurlardan sanıklara yönelen haksız söz veya davranış bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmadığı, sonuç ceza miktarı yönünden başkaca lehe hüküm uygulama imkanı bulunmadığı anlaşıldığından sanık ... ve müdafii ile sanık ... müdafinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

16. Ceza Dairesinin, 22.06.2023 tarihli ve 2023/1435 Esas, 2023/2146 Karar sayılı kararında sanık ... ve müdafii ile sanık ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Eskişehir

5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.04.2025 tarihinde karar verildi.

KARŞIOY Sanıklar ... ve ... hakkında katılanlar ... ve ...'a karşı ayrı ayrı iki kez kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen mahkumiyet kararının onanmasına dair Dairemizin çoğunluk görüşüne sanıkların eylemlerinin silahla tehdit suçunu oluşturduğu kanaati ile katılmıyoruz. Şöyle ki.

Sanıklarla katılanlar arasında olay öncesinde husumet olduğu ve olay gecesi sanık ...'ın araması üzerine katılanların aynı araç içerisinde olay mahalline geldikleri, sanıkların ellerinde bulunan tabanca ve tüfeklerle katılanların bulunduğu araca ateş ettikleri sabittir.

Dosyada bulunan olay yeri inceleme tutanağı ve krokisine göre olay yerindeki boş kartuş ve kovanlardan olay gecesi katılanların içerisinde bulunduğu aracın yaklaşık 10 ile 15 metre uzağında toplam 6 el tabancayla araca ateş edildiği yine bu araca yaklaşık 25 metre mesafeden toplam 6 el av tüfeğiyle ateş edildiği sabittir, bu atışlar sonucunda katılanlarda herhangi bir yaralanma meydana gelmediği, aracın ön sağ ayna kısmından bir kez ve yine ön camın üst kaportaya sınır sayılacak kısmından yine bir kez isabet aldığı, bunun dışında ön sağ çamurluk tarafından 6-7 tane saçma tanesinin aracın kaportasını deldiği,

dosya kapsamındaki belgelerden anlaşılmaktadır. Her ne kadar sanıklar hakkında her iki katılana yönelik ayrı ayrı kasten adam öldürmeye teşebbüs suçundan açılan kamu davasında bu suçlar sabit görülerek mahkumiyet kararları verilmiş ise de sanıkların katılanları öldürme kastı ile hareket etmedikleri,

böyle hareket etmiş olsalardı özellikle av tüfeği ile atışlarda yaklaşık 25 metre mesafeden sıkılan tüfek saçmalarının aracın birçok yerinde saçma izlerinin oluşturulması gerekeceği ancak sadece ön sağ çamurluk ve sağ aynada toplam 6-7 tane saçma tanesinin isabet ettiği başkaca da bir isabetin söz konusu olmadığı ve yine yaklaşık 10 ila 15 metre mesafeden yapıldığı anlaşılan tabanca atışlarından da sadece bir tanesinin ön camın en üst tarafına çarparak mermi çekirdeğinin içeri girmeksizin dışarıya çıktığı,

çekirdeğin de aracın içerisine girmediği anlaşılmakla şüpheden sanık yaralanır ilkesi gereği her iki sanığın gelişi güzel ateş etmek suretiyle katılanları silahla tehdit ettikleri, hükümlerin bu nedenle bozulması gerektiği kanaatinde olduğumuzdan, her iki sanığın ayrı ayrı iki kez kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılmasına ilişkin Mahkemece verilen hükümlerin onanmasına dair Dairemizin çoğunluk görüşüne katılmıyoruz.