KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2023/870 E., 2023/2900 K.
- Karar tarihi
- 9 Mayıs 2023
- Konu
- Ceza Hukuku
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kasten yaralama sonucu ölüme neden olma
- Hüküm
- Mahkûmiyet
Karar Detayı
540 kelime·3 dk okuma·4 bölüm
Hükümlü hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu,
aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.09.1992 tarihli 1992/84 Esas, 1992/211 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında kasten öldürme suçundan, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (765 sayılı Kanun) 448 inci maddesi, 51 inci maddesinin birinci fıkrası ve 59 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca 15 yıl ağır hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2. ... 2. Ağır Ceza Mahkemesi kararının Yargıtay
1. Ceza Dairesinin 08.03.1993 tarihli 1993/283 Esas, 1993/500 Karar sayılı kararı ile bozulmasına karar verilmiştir. 3. ...
2. Ağır Ceza Mahkemesinin 31.08.1993 tarihli 1993/140 Esas, 1993/209 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 452 nci maddesinin birinci fıkrası, 51 inci maddesinin birinci fıkrası ve 59 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 yıl 3 ay ağır hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 4. ... 2. Ağır Ceza Mahkemesi kararının Yargıtay
1. Ceza Dairesinin 28.03.1994 tarihli 1994/668 Esas, 1994/685 Karar sayılı kararı ile onanmasına karar verilmiştir 5. ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.05.2016 tarihli 1993/140 Esas ve 1993/209 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, uyarlama yapılmasına yer olmadığına, hükümlü hakkındaki hükmün aynen infazına karar verilmiştir. 4. ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.05.2016 tarihli 1993/140 Esas ve 1993/209 Karar sayılı kararının, Yargıtay
1. Ceza Dairesinin, 30.09.2021 tarihli 2020/5197 Esas ve 2021/12917 Karar sayılı kararıyla hükmün gerekçesiz bırakılması, sanığa müdafii tayin edilerek duruşmalı inceleme yapılmasının gerektiğinin gözetilmemesi, lehe yasa belirlenmesi gerektiği nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir. 5. ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.04.2022 tarihli 2022/35 Esas ve 2022/228 Karar sayılı kararı ile uyarlama yapılmasına yer olmadığına, hükmün aynen infazına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Hükümlü müdafiinin temyiz isteği; sübuta, meşru savunmanın varlığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Hükümlü hakkında kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 451 inci maddesinin ikinci fıkrası, 51 inci maddesinin birinci fıkrası, 59 uncu, 31 inci ve 33 üncü maddeleri uyarınca kurulup Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9 uncu maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan inceleme sonucu uyarlama yapılmasına yer olmadığına, hükmün aynen infazına dair hükümde herhangi bir hukuka aykırılık görülmemiştir.