Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/9457 K.2024/8673

Sanık hakkında mağdur ...'ya karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden. İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ile bu suça yönelik temyizin niteliği dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

Sanık hakkında katılan ...'ya karşı olası kastla yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden. İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ile bu suça yönelik temyizin niteliği dikkate alındığında, 5271 sayılı Kanun’un 286/2-d maddesi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

Sanık hakkında maktule karşı olası kastla öldürme suçundan kurulan hüküm yönünden. İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara 36. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.03.2023 tarihli ve 2021/371 Esas, 2023/117 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında maktule karşı olası kastla öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 21/2, 53/1, 58/6-7. maddeleri uyarınca 22 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, 2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin, 21.09.2023 tarihli ve 2023/1569 Esas, 2023/1604 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanlar Aysun ve Murat vekili ile sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine, Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılanlar Aysun ve Murat vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanığın eylemini doğrudan kastla işlediğine, olası kast indiriminin uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna, aksi kanaatte sanık hakkında olası kast nedeniyle en üst sınırdan ceza belirlenmesi gerektiğine,

2. Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerektiğine, eylemini taksir ile gerçekleştirdiğine, suç vasfının bilinçli taksirle öldürme olarak belirlenmesi gerektiğine, cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinin, haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna, İlişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından olası kastla gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan raporların yeterli olduğu,

eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, bilinçli taksirle öldürme suçunun koşullarının oluşmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek teşdiden belirlendiği, maktulden sanığa yönelen haksız söz veya davranış bulunmadığı ve takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği, sanık hakkında uygulanabilecek başkaca lehe hükmün bulunmadığı anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde düzeltme nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanığın adli sicil kaydında yer alan Ankara 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.02.2020 tarihli ve 2020/292 Esas, 2020/348 Karar sayılı ilâmının ikinci kez mükerrirliğe konu olduğu ve daha ağır yaptırım içeren bu ilamın tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

A. Sanık Hakkında Mağdur ...'ya Karşı Neticesi Sebebiyle Ağırlaşmış Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesinde yer verilen.

“İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, oy birliğiyle REDDİNE, B.

Sanık Hakkında Katılan ...'ya Karşı Olası Kastla Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 286/2-d maddesinin ilgili bölümünde yer verilen; “… ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak,

oy birliğiyle REDDİNE, C. Sanık Hakkında Maktule Karşı Olası Kastla Öldürme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünün (2) numaralı bendinde açıklandığı üzere sanığın ikinci kez mükerrir olduğu ilamının tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle katılanlar Aysun ve Murat vekili ile sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin, 21.09.2023 tarihli ve 2023/1569 Esas, 2023/1604 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği hüküm fıkrasından 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulandığı paragrafın çıkartılması, yerine "Adli sicil kaydında yer alan Ankara

5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.02.2020 tarihli ve 2020/292 Esas, 2020/348 Karar sayılı ilamı ile 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan verilen 25.02.2020 kesinleşme tarihli 10 ay hapis ve 500 TL adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmü nedeniyle ikinci kez mükerrir olduğu anlaşılan sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının 5237 Sayılı Kanun'un 58/6-7. maddeleri uyarınca İKİNCİ KEZ mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve 5275 sayılı Kanun'un 108/3. maddesi gereğince sanık hakkında koşullu salıverilme hükümlerinin UYGULANMAMASINA," şeklindeki paragrafın eklenmesi suretiyle,