Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/951 K.2023/5711

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Turgutlu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, Yargıtay (birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 12.03.2019 tarihli ve 2018/10755 Esas, 2019/5179 Karar sayılı bozması üzerine verdiği 12.12.2019 tarihli ve 2019/350 Esas, 2019/755 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci

maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 ... maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Turgutlu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.12.2019 tarihli ve 2019/350 Esas, 2019/755 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine, Yargıtay (birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 26.10.2020 tarihli ve 2020/9817 Esas, 2020/14527 Karar sayılı ilâmı ile özetle;sanığın yargılama konusu eyleminde 5271 sayılı Kanun'un 251 ... maddesi kapsamında basit yargılama usûlünün uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Turgutlu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.06.2021 tarihli ve 2020/625 Esas, 2021/574 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında basit yargılama usûlü uygulanarak kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 ... maddesinin altıncı fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 251 ... maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 5 ay 18 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

4. Turgutlu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.03.2022 tarihli ve 2022/16 Esas, 2022/373 Karar sayılı kararı ile sanığın itirazı üzerine 5271 sayılı Kanun’un 252 nci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca duruşma açılarak genel hükümlere göre yapılan yargılama sonucunda sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 ... maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; Atılı suçu işlediğine dair delil bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ile mağdurun olay öncesinde birbirlerini tanıdıkları, olay günü karşılaşma sonrası aralarında bir mesele nedeniyle çıkan tartışmanın büyümesi üzerine sanığın mağduru ele geçirilemeyen bıçak ile alınan adlî rapora göre hayati tehlike geçirmeyecek, basit tıbbi müdahale ile giderilecek nitelikte yaraladığı anlaşılmıştır. 2. Sanık savunması, müşteki beyanı, adlî rapor adlî sicil kaydı, bozma öncesi ve sonrası yargılama sürecine ait evraklar dava dosyasında mevcuttur. 3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği ve gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, alınan tüm raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfı ve yaptırımların düzeltme nedeni dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiş,

Ancak;

5275 sayılı Kanun'un 108 ... maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları dikkate alınarak tekerrüre esas mahkûmiyetlerden yalnızca en ağır cezayı içeren Turgutlu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.09.2011 tarihli ve 2010/338 Esas, 2011/485 Karar sayılı "2 yıl hapis" cezasına ilişkin ilâmının tekerrüre esas alınması ile yetinilmesi gerekirken ayrıca Turgutlu 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 13.10.2010 tarihli ve 2010/344 Esas, 2010/1193 Karar sayılı ilâmı ile verilen "5 ay" hapis cezasının da tekerrüre esas alındığının belirtilmesi suretiyle infazda tereddüte neden olunması, hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Turgutlu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.03.2022 tarihli ve 2022/16 Esas, 2022/373 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının (5) numaralı bendinde yer alan " ve Turgutlu 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2010/344 Esas, 2010/1193 karar" ibaresinin hükümden çıkartılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,