Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/9612 K.2025/1605

Sanıklar müdafiilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Malatya 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.04.2022 tarihli ve 2021/219 Esas, 2022/162 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 53 ve 58. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına, cezaların ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, 2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 28.09.2023 tarihli ve 2023/1009 Esas, 2023/1054 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafiilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1.a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eylemin kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçunu oluşturduğundan bahisle suçun vasfına, eylemin sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığına, haksız tahrike, meşru savunmaya iştirak iradesi bulunmadığına ve takdiri indirim nedenlerine ilişkindir.

2.Sanık ... ve müdafiinin temyiz istemleri özetle; eylemin kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçunu oluşturduğundan bahisle suçun vasfına, 5237 sayılı Kanun'un 30.maddesinin uygulanması gerektiğine, haksız tahrike, meşru savunmaya, iştirak iradesi bulunmadığına ve takdiri indirim nedenlerine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecine ilişkin işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükmün denetime olanak verecek şekilde yeterli gerekçeyi içerdiği, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar tarafından fiil üzerinde ortak hakimiyet kurarak birlikte gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu,

sanıkların eylemlerinin kasten öldürme suçunu oluşturduğuna dair takdir ve değerlendirmede isabetsizlik görülmediği, maktulden kaynaklanan ve haksız tahrik oluşturan eylemin bulunmadığı, olayda meşru savunma hükümlerinin uygulama koşullarının bulunmadığı, 5237 sayılı Kanun'un 30. maddesinin uygulama koşullarının oluşmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşılmakla sanık ... ve sanıklar müdafiilerinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde sanık ... hakkında verilen hükümdeki düzeltme nedeni dışında hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan Hekimhan Asliye Ceza Mahkemesinin 25.02.2015 tarihli ve 2015/8 Esas, 2015/79 Karar sayılı ilamında tekerrüre esas alınan ve incelemeye konu hüküm yönünden ikinci kez mükerrirlik uygulanmasına neden olan Malatya

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.07.2008 tarihli ve 2007/427 Esas, 2008/366 Karar sayılı kararının suç tarihinin 15.12.2003 olduğu, 01.06.2005 tarihinden önce işlenen bu suç için işlendiği tarih itibariyle yürürlükte olan 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun ve 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun'da ikinci kez mükerrirlik müessesine yer verilmediği, bu itibarla sanık aleyhine ikinci kez mükerrirlik kararı verilmeyeceğinin dikkate alınmaması hukuka aykırı görülmüş ise de bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

A. Sanık ... hakkındaki hüküm yönünden. Gerekçe bölümünde (1) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 28.09.2023 tarihli ve 2023/1009 Esas, 2023/1054 Karar sayılı kararında sanık ... müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, B. Sanık ... hakkındaki hüküm yönünden.

Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenle sanık ... ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 28.09.2023 tarihli ve 2023/1009 Esas, 2023/1054 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği hükmün tekerrüre ilişkin kısmı çıkarılarak yerine "Hekimhan Asliye Ceza Mahkemesinin 25.02.2015 tarihli ve 2015/8 Esas, 2015/79 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı Kanun'un 86/3.a maddesi uyarınca verilen ve 10.10.2019 tarihinde kesinleşen 6 ay hapis cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alınmasına,

sanık hakkında hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Malatya 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi