Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/1181 K.2024/5427

Sanık müdafinin temyiz istemini, kanunî süresi içinde öne sürdükten sonra, sanığın 19.02.2024 tarihli dilekçe ile temyiz isteminden feragat ettiğini bildirdiği tespit edilmiştir. İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Uşak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.06.2023 tarihli, 2023/86 Esas, 2023/139 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un 81/1, 35/2, 29/1, 62/1, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiştir. B. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 08.11.2023 tarihli ve 2023/3143 Esas, 2023/2508 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle, cezanın miktarının yetersiz olduğuna ve sanık hakkında uygulanan indirimlere ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Olay günü sanık ...' nun çay ocağında oturduğu sırada, katılanın eşi ile birlikte çay ocağına geldiği, sanık ile katılan arasında katılanın sanıktan bira istemesi sebebiyle tartışma çıktığı, tartışma sırasında, katılanın sanığa küfür ettiği, sanığın da buna karşılık katılana hakaret ettiği, akabinde birlikte çay ocağının dışına çıktıkları, burada sanığın elinde bulunan bıçak ile katılanı ikisi göğüs bölgesinden birisi sol kolunun altından olmak üzere hayati tehlike geçirecek şekilde yaraladığı anlaşılan olayda.

2.Sanık müdafiinin kanunî süresi içinde öne sürdüğü temyiz isteğinden sonra sanığın 19.02.2024 tarihli dilekçesi ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi gereği sanık müdafiinin temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu,

sanığın hedef aldığı vücut bölgesi, yara yeri, katılan hakkında Adli Tıp Kurumu Uşak Adlî Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 07.02.2023 tarihli rapora göre yaralanın niteliği, kullanılan aletin elverişliliği, sanığın fiilden sonraki davranışları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eyleme bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu, suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde ve yaptırımın belirlenmesinde isabetsizlik bulunmadığı, olay esnasında katılandan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu,

takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

A. Sanık Müdafinin Temyiz İstemi Yönünden Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun’un 266/1. maddesi delaletiyle 298. maddesi gereği sanık müdafiinin temyiz isteminin oy birliğiyle REDDİNE, B. Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Gerekçe bölümünde (3) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 08.11.2023 tarihli ve 2023/3143 Esas, 2023/2508 Karar sayılı kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. fıkrası uyarınca Uşak