Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/1258 K.2024/5500

Daha önce Yargıtay incelemesinden geçen dosyalara ilişkin temyiz süresinin, 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310/1. maddesine göre bir hafta olduğu gözetilmeksizin, hüküm fıkrasında temyiz süresinin 15 gün olarak belirtilmesi suretiyle katılan ... vekili yanıltılmış ise de katılan vekilinin yüzüne karşı 04.10.2023 tarihinde tefhim edilen hükmü 15 günlük süreden sonra 24.10.2023 tarihinde temyiz ettiği belirlenmiştir.

Sanık müdafiinin temyiz istemi yönünden yapılan incelemede.

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin sanık hakkında hükmolunan netice cezanın türü ve miktarı itibarıyla, 1412 sayılı Kanun'un 318. maddesi gereği reddine karar verilmekle gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bozma üzerine kurulan Aydın 8. Asliye Ceza Mahkemesinin kararının Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 16.03.2020 tarihli ve 2020/2223 Esas, 2020/5103 Karar sayılı kararı ile bozulması üzerine Mahkemece kurulan 14.09.2021 tarihli ve 2020/439 Esas, 2021/665 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin, 18.05.2023 tarihli ve 2022/10405 Esas, 2023/3307 Karar sayılı ilâmı ile Cumhuriyet savcısının mahkumiyet yönünde görüş içeren mütalaasının uygulanması talep edilen kanun maddelerini içermemesi ve kabule göre, Cumhuriyet savcısının mütalaasına karşı sanık müdafiinin diyeceklerinin sorulmaması nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir. 2. Aydın

8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.10.2023 tarihli ve 2023/516 Esas, 2023/552 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-(a), (e), 87/1-(d), 29/1, 62/1 ve 53/1 maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın eyleminde meşru savunma veya meşru savunmada sınırın aşılması koşullarının oluştuğuna, haksız tahrik indiriminin daha fazla yapılması gerektiğine, vesaire ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık ile katılanın kardeş oldukları, aralarında anlaşmazlık nedeniyle uzun süredir görüşmeyen sanık ile katılanın olay günü annelerinin ikametinde karşılaşmaları üzerine aralarında çıkan tartışmada, sanığın bıçakla kardeşi katılanı batın bölgesi ve sol kulak kepçesinden olmak üzere iki yerinden yaraladığı, katılanın batın bölgesinde meydana gelen yaralanmanın yaşamsal tehlikeye neden olduğu olayda, Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı,

eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının kanuni bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, meşru savunma müessesesinin uygulanması için saldırı teşkil eden ilk hareketin sanıktan kaynaklanmaması,

saldırı ile savunma arasında orantılılık bulunması gibi kriterlerin aranacağı, somut olayda ise ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı hususundaki şüphenin sanık lehine yorumlanmasıyla sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasına karar verildiği bu nedenle meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması koşullarının oluşmadığı,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarihli, 2002/238 Esas, 2002/367 Karar sayılı kararı ve bu kararla uyumlu Ceza Dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren uygulamaları uyarınca sanık hakkında kurulan hükümde asgari oranda (1/4) haksız tahrik indirimi yapılmasında isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz nedenlerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

A.

Sanık Hakkında Kurulan Mahkûmiyet Hükmüne Yönelik Katılan Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden Daha önce Yargıtay incelemesinden geçen dosyalara ilişkin temyiz süresinin, 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 310/1. maddesine göre bir hafta olduğu gözetilmeksizin, hüküm fıkrasında temyiz süresinin 15 gün olarak belirtilmesi suretiyle katılan ... vekili yanıltılmış ise de katılan vekilinin yüzüne karşı 04.10.2023 tarihinde tefhim edilen hükme karşı 15 günlük süreden sonra 24.10.2023 tarihinde temyiz isteğinde bulunduğu,

hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305/1. maddesi gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, katılan vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Sanık Hakkında Kurulan Mahkûmiyet Hükmüne Yönelik Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Aydın