Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2024/1263 E. , 2025/3671 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/3531 E., 2023/3416 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yöneli
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2024/1263 E. , 2025/3671 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/3531 E., 2023/3416 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ A. İstinaf bozması üzerine verilen Ödemiş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.06.2023 tarihli ve 2021/49 Esas, 2023/224 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 22.11.2023 tarihli ve 2023/3531 Esas, 2023/3416 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; suçun sabit olmadığına, lehe hükümlere ilişkindir. III. GEREKÇE 1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, sanık hakkında takdiri indirim hükümlerinin uygulandığı, uygulanması mümkün başkaca lehe hüküm bulunmadığı anlaşıldığından, hükümde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2.Dosya içeriğinde göre; DSİ'de dozer operatörü olan katılanın olay tarihinde sanığın kendisine ait olduğunu iddia ettiği arazinin yakınında bulunan dere ıslahı çalışmalarında çalıştığı, olaydan birkaç gün önce sanığın arazisinde toprak kaymasını engellemek için yaptırdığı seti bozmaması hususunda uyardığı katılanın aynı bölgede tekrar çalıştığını görmesi üzerine yanında bulunan av tüfeği ile birlikte katılanın içerisinde bulunduğu dozerin kabin kısmının arka bölündeki metal kısma korkutmak ve gözdağı vermek amacıyla tek el ateş ettiği, katılanda herhangi bir yaralanmanın meydana gelmediği olayda; Sanık ile katılan arasında önceye dayalı öldürmeyi gerektirecek nitelikte husumet bulunmaması, sanığın katılanın bulunduğu dozere yaklaşma imkanı varken 16,5 metre mesafeden dozerin kabin kısmının arkasındaki metal bölüme yalnızca tek el rastgele ateş etmesi, sanığın ateş etmesi sonucunda dozerin kabin kısmındaki camların kırılmadığı gibi katılanın herhangi bir yaralanmasının olmaması hususları birlikte değerlendirildiğinde somut olayda sanığın katılana yönelik öldürme kastı ile hareket ettiğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından, sanık hakkında silahla tehdit suçundan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde suçun nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenle, sanık müdafiinin temyiz istemi suç vasfı yönünden yerinde görüldüğünden, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 22.11.2023 tarihli ve 2023/3531 Esas, 2023/3416 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Ödemiş 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.05.2025 tarihinde karar verildi.