Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/1369 K.2025/3582

Kanun'un 286. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Kırıkkale 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.06.2023 tarihli ve 2023/73 Esas, 2023/192 Karar sayılı kararı ile, 1. Suça sürüklenen çocuk hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37/1. maddesi delaletiyle 81/1, 35, 31/3, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 37/1. maddesi delaletiyle 81/1, 35, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, Karar verilmiştir. B. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 25.10.2023 tarihli ve 2023/1484 Esas, 2023/1650 Karar sayılı kararı ile, suça sürüklenen çocuk ve sanık haklarında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik suça sürüklenen çocuk ve sanık müdafiilerinin istinaf başvuruları üzerine, karardaki yazım hatası ve teşebbüsün derecesi aleyhe istinaf başvurusu bulunmadığından eleştirilerek,

1. Sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine,

2. Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükme yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin istinaf başvurusunun, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesi uygulanamayacağından bahisle hak yoksunluklarına ilişkin paragrafın hükümden çıkarılması suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a ve 303/1-f maddeleri uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın eyleme iştirak etmediğine, meşru savunma veya meşru savunmada sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

2. Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebepleri özetle; suça sürüklenen çocuğun öldürme kastıyla hareket etmediğinden bahisle suç vasfına, meşru savunma veya meşru savunmada sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine aksi halde haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

sanık ve suça sürüklenen çocuğun fikir ve eylem birliği içerisinde birlikte hareket etmek suretiyle fiil üzerinde müşterek hakimiyet kurdukları, buna bağlı olarak her birinin 5237 sayılı Kanun'un 37/1. maddesi uyarınca asli fail olarak eyleme katıldıkları, hedef alınan vücut bölgeleri, yara yerleri, yaraların niteliği, kullanılan aletin elverişliliği ile eylemin, katılanın ellerine satır ve bıçak alarak sanık ve suça sürüklenen çocuğu kovalaması nedeniyle tamamlanamadığı hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanık ve suça sürüklenen çocuğun eyleme bağlı ortaya çıkan kastlarının öldürmeye yönelik olduğu,

hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı, katılandan sanık ve suça sürüklenen çocuğa yönelen herhangi bir haksız söz ve davranış bulunmadığından haksız tahrik indiriminin uygulanmamasında isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından sanık ve suça sürüklenen çocuk müdafiilerinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde Bölge Adliye Mahkemesince eleştirilen hususlar dışında hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 25.10.2023 tarihli ve 2023/1484 Esas, 2023/1650 Karar sayılı kararında sanık ve suça sürüklenen çocuk müdafiileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle, TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kırıkkale