Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/1392 K.2025/3301

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. ve 307/3. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 06.12.2019 tarihli ve 2019/200 Esas, 2019/195 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 17.05.2023 tarihli ve 2023/797 Esas, 2023/3242 Karar sayılı kararı ile özetle "... sanığın aşamalardaki savunması ile uyumlu tanık anlatımlarına göre tartışmanın, mağdurun yolcu seçmesinden kaynaklandığı ve kavga sırasında sanığın abisi ...'i tehdit ederek ilk haksız hareketin de mağdurdan geldiği, mağdurun bıçakla gerçekleştirdiği eylemi nedeniyle sanığın yüzünde sabit ize neden olacak şekilde yaralandığı olayda, duruşma açılıp taraflar da çağrılarak yapılan delil değerlendirmesi sonucunda mağdurdan kaynaklanan ve haksız tahrik oluşturduğu kabul edilen söz ve davranışların ulaştığı boyut da dikkate alınarak,

5237 sayılı Kanun'un 1/4 ile 3/4 oranında ceza indirimi öngören 29 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca makul bir oranda indirim yapılması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca yeniden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, duruşma açılmaksızın dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda, yazılı şekilde asgari oranda haksız tahrik indirimi uygulanması suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini...'' nedeniyle hükmün bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

2. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 18.10.2023 tarihli ve 2023/1182 Esas, 2023/1237 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdura yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 29/1, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 5 yıl 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine, haksız tahrik hükümlerinin en üst sınırdan uygulanması gerektiğine, ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, meşru savunma veya meşru savunmada sınırın aşılması koşullarının bulunmadığı,

dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, mağdurdan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasının ve belirlenen indirim oranının isabetli olduğu anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 18.10.2023 tarihli ve 2023/1182 Esas, 2023/1237 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Elazığ