Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/1454 K.2025/4779

İstinaf bozması üzerine Mersin

4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.03.2023 tarihli ve 2022/463 Esas, 2023/97 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında maktule yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-e, 53/1 ve 58/6. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca cezasının müebbet hapis cezası üzerinden infazına, hak yoksunluklarına ve cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 02.11.2023 tarihli ve 2023/1555 Esas, 2023/2017 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme ilişkin sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; meşru savunma ya da meşru savunmada sınırın aşılmasına, adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine, ilk haksız hareketin maktulden geldiği ve sanık lehine haksız tahrik indiriminin uygulanması gerektiğine, takdiri indirim hükümlerinin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, meşru savunma ya da meşru savunmada sınırın aşılması koşullarının oluşmadığı, adil yargılanma hakkının ihlal edilmediği, eylemin sanık tarafından öldürme kastı ile gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu,

takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Dosya içeriğine göre; maktulün bir süre önce cezaevinden çıktığı, sanık ile birlikte sanığın berber dükkanı ve aynı zamanda evi olarak kullandığı yerde olay gününden önce birlikte alkol aldıkları, daha önce sanığın maktulün oğlunu, kızını uyuşturucu maddeye alıştırmasından dolayı darp ettiği, bu konudan dolayı maktulün oğlunu dövenlerle ilgili hakarette bulunduğu ancak sanığın ilk başta üzerine alınmadığı,

olay günü sanık ile maktulün mahallede bulunan kahvehanede karşılaştıkları, sanığın maktule yemek ısmarladığı ve yine birlikte alkol kullanmak için berber dükkanına gittikleri, burada maktulün küfürlerini sürdürmesine dayanamayan sanığın maktulden gitmesini istediği, maktulün bir süre sonra dükkana dönerek yine küfür etmeye başlaması nedeniyle öfkelenen sanığın berber dükkanında bulunan makasla maktulü çok sayıda yerinden bıçaklayarak öldürdüğünün anlaşıldığı olayda;

maktulden kaynaklanan ve sanığa yönelen haksız tahrik oluşturan davranışların yoğunluğu ve ulaştığı boyut dikkate alınarak 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesinin uygulanması sırasında, asgari oranda bir indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle fazla ceza tayin edilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

3. Maktulün olay öncesinde sanıkla birlikte fazla miktarda alkol aldığı ancak beden veya ruh bakımından eyleme karşı koymasına engel nitelikte uyku, sızma veya bayılma gibi bir durumun tespit edilemediği nazara alındığında sanık hakkında koşulları oluşmadığı halde 5237 sayılı Kanun'un 82/1-e. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

4. Sanık hakkında tayin olunan hapis cezasının kazanılmış hak nedeniyle, "5271 sayılı Kanun'un 283/1. maddesi uyarınca müebbet hapis cezası üzerinden infaz edilmesine" şeklinde karar verilmesi gerektiği gözetilmeden “1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca cezasının müebbet hapis cezası üzerinden infazına” karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (2), (3) ve (4) numaralı paragraflarında açıklanan nedenlerle sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri "suç vasfı, haksız tahrik ve uygulama maddesi" yönünden yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi

18. Ceza Dairesinin, 02.11.2023 tarihli ve 2023/1555 Esas, 2023/2017 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanığın tahliye talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Mersin 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi