Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/1608 K.2025/8084

Mersin 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.06.2023 tarihli ve 2021/326 Esas, 2023/148 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; a. Maktul ...'ye karşı olası kastla öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37/1, 81/1, 21/2, 53/1. maddeleri uyarınca 23 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, b.

Katılan ...'e karşı nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 37/1, 82/1-a, 35/2, 53/1. maddeleri uyarınca 16 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, Karar verilmiştir. 2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi

18. Ceza Dairesinin, 01.11.2023 tarihli ve 2023/1643 Esas, 2023/2013 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun sanık hakkında maktule yönelik eylemi nedeniyle hüküm kurulurken, olası kast hükümleri uygulanmak suretiyle eksik ceza tayini hususu eleştirilerek ve hükmün G bendinin 2. maddesinin hükümden çıkartılarak yerine "Adli emanetin 2020/9188 sırasında kayıtlı bulunan tişört ve gömleklerin sahiplerine İADESİNE" ibaresinin ve hükmün G bendinin 6. maddesinin hükümden çıkartılarak yerine "4 adet biyolojik svap, 3 adet şüpheli kan leke, 2 adet sıvı kan,

1 adet kuru kanın İMHASINA" ibaresinin eklenmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi yollamasıyla aynı Kanun'un 303/1-a maddesi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, sanığın atılı suçları işlemediğine ve iştirakinin bulunmadığına, sanık açısından suçların manevi unsurunun oluşmadığına, delillerin değerlendirilmesinde hataya düşüldüğüne, sanığın atılı suçlardan beraatine karar verilmesi gerektiğine, aksi kanaatte yardım eden olarak sorumlu tutulması,

katılan ...'e karşı eyleminde suç vasfının kasten yaralama, maktul ...'ye karşı eyleminde suç vasfının taksirle ölüme neden olma olarak belirlenmesi ve katılan ...'e karşı eylemi nedeniyle verilen hükümde sanık lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, yetersiz gerekçe ile sanık hakkında takdiri indirim hükümlerinin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna ve sanık lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Suçta kullanılan silahın niteliği, atış sayısı ve mesafesi dikkate alındığında, hedef alınan araç sürücüsü olan katılan ...'in yanında, araç içerisinde sağ ön yolcu koltuğunda oturan maktulün isabetinin mutlak ve kaçınılmaz olduğu,

sanığın maktule karşı öldürme eyleminde doğrudan kastla hareket ettiğinin kabulü gerektiği, olası kast hükümlerinin uygulanma imkanının bulunmadığı hususunun Bölge Adliye Mahkemesince de tespit edilerek aleyhe istinaf başvurusu bulunmaması nedeniyle eleştirildiği anlaşılmış, Bölge Adliye Mahkemesinin eleştirisine ve Tebliğname'nin bu yöndeki düşüncesine Dairemizce de iştirak edilmiş ancak aleyhe temyiz nedeni bulunmadığından, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eksik araştırmanın bulunmadığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanık tarafından, temyiz dışı sanık ...'ın maktul ve katılan ...'e karşı eylemlerine fiil üzerinde ortak hakimiyet kurmak suretiyle iştirak halinde gerçekleştirildiğinin saptandığı,

hükümlere esas alınan adli raporların yeterli olduğu, sanığın katılan ...'e karşı eylemine uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği ve yine aynı hükümde yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, katılan ...'ten sanığa yönelen haksız söz veya davranış bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği ve mahkumiyetine karar verilen sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından,

ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde Bölge Adliye Mahkemesince eleştirilen husus dışında hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi

18. Ceza Dairesinin, 01.11.2023 tarihli ve 2023/1643 Esas, 2023/2013 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Mersin