Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/1698 K.2024/5302

Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gaziantep 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 28.02.2019 tarihli ve 2016/121 Esas, 2019/89 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 29/1, 62/1, 53/1-3. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına dair kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafii, katılan Bakanlık vekili ve o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurularının Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 04.10.2019 tarihli ve 2019/1138 Esas, 2019/1721 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine,

2. Hükmün sanık müdafii, katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1.Ceza Dairesi'nin 22.02.2021 tarihli ve 2020/2604 Esas, 2021/1973 Karar sayılı kararı ile "sanığın çelişkili ve hayatın olağan akışına uymayan savunmaları esas alınarak haksız tahrikten indirime gidilmesi suretiyle eksik ceza tayini" nedeniyle bozulmasına, 5271 sayılı Kanun'un 304/2-a maddesi gereği dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine. 3. Gaziantep

1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 30.09.2021 tarihli ve 2021/202 Esas, 2021/373 Karar sayılı kararı ile hükümde direnilmesine, sanığın haksız tahrik altında kasten öldürme suçundan mahkumiyetine, 4. Direnme kararının isabetli görülmemesi nedeniyle, dosyanın Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 12.10.2022 tarihli ve 2022/1525 Esas, 2022/7898 Karar sayılı kararı ile Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gönderilmesine,

5. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.11.2023 tarihli ve 2022/1-504 Esas, 2023/ 608 Karar sayılı kararı ile, ''sanığın tutukluluk hâlinin devamına karar veren hâkimin Yargıtaya üye seçilmesinden sonra aynı işin temyiz incelemesine üye sıfatıyla iştirak etmesi CMK’nın 23/1. maddesine aykırılık oluşturduğundan Yargıtay 1. Ceza Dairesinin hukuken geçerli bulunmayan 22.02.2021 tarihli ve 2604-1973 sayılı. 12.10.2022 tarihli ve 1525-7898 sayılı ilamları ile Gaziantep

1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 30.09.2021 tarihli ve 202-373 sayılı direnme kararına konu hükmün kaldırılmasına, dosyanın Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 04.10.2019 tarihli ve 1138-1721 sayılı kararına yönelik temyiz incelemesi yapılabilmesi amacıyla Yargıtay 1. Ceza Dairesine gönderilmesine, "

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi özetle; sanık lehine indirim yapılmaması gerektiğine, ceza miktarına ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanık ...'un, maktul ... ile tanıştıkları günden beri sık sık, maktul ile kız kardeşi olan ...'ın birlikte oturdukları eve gittiği, olay günü de, maktul, maktulün kardeşi olan ...,...nın kızı ... arkadaşları ...ve ... adlı kişilerin de evde bulundukları sırada, maktulün çay demlemek için konutun alt bölmesindeki mutfağa indiği, kısa bir süre sonra sanığın da tuvalete gideceğini, su isteyeceğini söyleyip maktulün indiği alt bölmeye gittiği ve gitmesinden bir kaç dakika sonra, maktulün abla abla diye bağırdığı,

bağırma seslerini duyan tanıklar ..., ...,... ve ...'nun merdiven başına çıktıkları, o sırada maktulün boynundan kan geldiğini, sanığında, kaçıp kurtulmaya çalışan maktulün boynundan tutup kaçmasını engellemeye çalıştığını gören tanıkların yapma diye bağırmalarına karşın, sanığın belinden çıkardığı tabancayla maktulün kafasına doğru ateş ederek ateşli silah mermi çekirdeği yaralanmasına bağlı kafa kubbe, kaide kemik kırıklarıyla birlikte beyin kanaması, beyin doku harabiyeti sonucu öldürdüğü anlaşılan olayda.

2. Oluşa ve dosya içeriğine uygun olmayan sanığın çelişkili ve hayatın olağan akışına uymayan savunmaları esas alınarak hakkında 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümleri uygulanmak suretiyle sanığa eksik ceza tayini, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi, haksız tahrik hükmünün uygulanma koşullarının oluşmaması nedeniyle yerinde görüldüğünden, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemis

1. Ceza Dairesinin, 04.10.2019 tarihli ve 2019/1138 Esas, 2019/1721 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, sayın başkan ... ve sayın üye ...'in kararın onanması yönündeki karşı oylarıyla ve oy çokluğuyla BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Gaziantep 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.07.2024 tarihinde karar verildi.

(Karşı oy) (Karşı oy) KARŞIOY Sanığın maktulü kasten öldürdüğü sübuta eren olayda; ilk derece mahkemesince haksız tahrik altında kasten adam öldürmeden verilen kararın istinafi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf talebinin esastan reddine dair verilen kararlarin dosya kapsamı ve oluşa uygun olduğunu düşündüğümden, Dairemiz çoğunluğunun sanık hakkında haksız tahrik indirimi uygulanmanması gerektiğine dair görüşüne, sanık hakkında asgarí oranda haksız tahrik indirimi yapılması gerektiği düşüncesi ile katılmıyoruz.

Şöyle ki; sanık ..., dosya kapsamına göre maktule ... ile ablası ... ve ablasının kızı ...un yaşadığı evde onlarla birlikte yaşamakta olup bu evde akrabalık bağı olmayan yabancı erkeklerin de zaman zaman geldiği ve beyanlara göre burada uyuşturucu madde de kullanıldığı anlaşılmaktadır. Maktulenin otopsisinde de uyuşturucu madde kullandığı anlaşılmaktadır.

Olay 15.11.2015 günü saat: 08.00 sularında meydana gelmiş olup dosya kapsamında olayı en yakından görenler maktulün ablası ... ve yeğeni ...un olaydan hemen sonra el yazısı ile alınan ifadelerinde " bağırma sesleri üzerine avludan baktığımızda ...'nın, sanığın önünden kaçarken yapma özür dilerim diye sanığa söylediği, bu sırada yüzünün kanlı olduğu, özür dilemesine rağmen sanığın silahı ile ...'ya ateş ederek öldürdüğünü" söylemişlerdir.

Sanık ... olay günü sıcağı sıcağına kollukta ve yine aynı gün Sulh Ceza Mahkemesinde müdafiili verdiği ilk iki savunmasında; maktulden arkasından su içmek için mutfağa girdiğini, ondan su istedigini, ancak maktulün kendisine sinkaflı şekilde küfrettiğini, bundan sinirlendiğini, sonrasını hatırlamadığını söylemiştir.

Sanığn sonradan verdiği ifadeler çelişkili olsa bile olayın sıcağı sıcağına yaptığı savunmalar ile maktulün kaçarken sanıktan özür diledigini söyleyen maktulün ablası ve yeğeninin beyanları dikkate alındığında, maktulün sanıktan özür dilemesini gerektirecek bir durumun olduğu tanıkların beyanları ile de desteklendiği,

tarafları, tanıkları gören, dinleyen, delillere dokunan ilk derece mahkemesinin tespiti ve kararının ve bu kararı tasdik eden Bölge adliye mahkemesi kararının asgari haksız tahrik indirimi yapılması yönündeki kanaatlerinin doğru olduğunu düşündüğümüzden Dairemizin sanık lehine haksız tahrik indirimi yapılmasnın doğru olmadığına dair bozma kararına katılmıyoruz.