Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/1956 K.2024/5758

Kanun'un 298. maddesi gereğince reddine, karar verilmesi gerektiği tespit edilmiştir. 2.Katılanlar vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde.

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın. 5271 sayılı Kanun'un 286/1 ve 307/3. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I.HUKUKÎ SÜREÇ 1.Uşak

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.10.2021 tarihli ve 2020/353 Esas, 2021/464 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında; maktule karşı olası kastla yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 21/2, 86/3-e, 62, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 2.İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

4. Ceza Dairesinin, 23.02.2022 tarihli ve 2022/62 Esas, 2022/491 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanlar vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi gereğince esastan reddine, 3.İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 23.02.2022 tarihli ve 2022/62Esas, 2022/491 Karar sayılı kararının katılanlar vekili, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 11.05.2023 tarihli ve 2022/7425 Esas, 2023/3056 Karar sayılı kararı ile; sanığın maktule karşı eylemini doğrudan kastla gerçekleştirdiğinden olayda uygulama yeri bulunmayan olası kast nedeniyle ceza indirimi yapılması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 4.İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

4. Ceza Dairesinin, 18.10.2023 tarihli ve 2023/2677 Esas, 2023/2890 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında maktule yönelik kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86/1,3-e, 62, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; sanık hakkında maktule karşı öldürmeye iştirak hükümlerinin uygulanması gerektiğine, suç vasfına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosyada mevcut delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya kapsamında eksik incelemenin söz konusu olmadığı,

suç vasfının nitelendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

A.Sanık müdafiinin temyiz istemi yönünden.

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanık ... müdafiinin 18.10.2023 tarihinde yüzüne verilen ve 14.03.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı Kanun'un 291/1. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde 23.10.2023 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile Esas No : 2024/1956 temyiz isteminde bulunduğu;

ancak aynı Kanun’un 295/1. maddesinde öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Katılanlar vekilinin temyiz istemi yönünden. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

4. Ceza Dairesinin 18.10.2023 tarihli ve 2023/2677 Esas, 2023/2890 Karar sayılı kararında katılanlar vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4.maddesi uyarınca Uşak