Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/1990 K.2024/7833

Sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince hükmedilen 4 yıl 2 ay hapis cezasının tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ile bu suça yönelik temyizin niteliği dikkate alındığında 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi gereğince hükümlerin temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir. 3.Sanıklar hakkında şikayetçi ...'ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümler yönünden.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanıklar ... ve ... müdafiilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Mersin 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26/10/2023 tarihli ve 2022/10 Esas, 2023/271 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında şikayetçi Halil İbrahim'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 37. maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 81/1, 35/2, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi

13. Ceza Dairesinin, 08.12.2023 tarihli ve 2023/2017 Esas, 2023/2025 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık ... müdafi, sanık ... ve müdafileri, sanık ... müdafii, sanık ... müdafinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, eksik inceleme ile karar verildiğine, kararın gerekçesiz olduğuna, öldürme ve yaralama kastı bulunmadığına, yüklenen suçların unsurlarının oluşmadığına, iştirak iradesi bulunmadığına, orantısız cezaya hükmolunduğuna, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

Sanık ... ve müdafiilerinin temyiz sebepleri özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, iştirak iradesinin bulunmadığına, mahkumiyet gerekçesinin yerinde olmadığına ilişkindir.

Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; bilirkişi raporunun yetersiz olduğuna, sanığın, eylem ve fikir birliği içinde bulunmadığına, öldürme ve yaralama kastı bulunmadığına, kavganın aniden geliştiğine, eylemlerin sübuta ermediğine, yüklenen suçların unsurlarının oluşmadığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suçun kanuni tanımındaki fiili gerçekleştiren sanıkların fail olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu,

eksik inceleme bulunmadığına, teşebbüsün ulaştığı aşama ile meydana gelen tehlike ve zararın ağırlığına göre belirlenen cezanın isabetli olduğu, şikayetçiden sanıklara yönelen haksız söz veya davranış bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından sanık ... ve müdafiileri, sanık ... müdafii ve sanık ... müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

A. Sanık ...

Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden Sanık ... müdafiinin kanunî süresi içinde verdiği dilekçe ile kararları temyiz ettiği görülse de, sanık ...'in 03.09.2024, 16.10.2024 ve 05.11.2024 tarihli dilekçeler ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 266/1. maddesi gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle sanık ... müdafiinin temyiz isteminin Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B.

Sanıklar ..., ... ve sanık ... Hakkında Şikayetçi ...'e Yönelik Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden.

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen; "ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun'un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ... ve sanıklar müdafiilerinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, C.

Sanıklar ..., ... ve sanık ... Hakkında Şikayetçi ...'ye Yönelik Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi

13. Ceza Dairesinin, 08.12.2023 tarihli ve 2023/2017 Esas, 2023/2025 Karar sayılı kararında sanık ... ve müdafiileri, sanık ... müdafii ve sanık ... müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak,

oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarları ve tutuklulukta geçen süreler dikkate alınarak sanıklar ... ve ... müdafiilerinin tahliye taleplerinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Mersin 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi