Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2024/1995 E. , 2025/3824 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/41 E., 2024/110 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafı
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2024/1995 E. , 2025/3824 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/41 E., 2024/110 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Manisa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.09.2023 tarihli ve 2023/107 Esas, 2023/156 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdura yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29/1, 62/1, 53/1 ve 58. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. 2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 19.01.2024 tarihli ve 2024/41 Esas, 2024/110 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme ilişkin sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; suç vasfının hatalı olarak belirlendiğine, sanığın öldürme kastı ile hareket etmediğine, delillerin değerlendirilmesinde hataya düşüldüğüne, sanığın öncelikle beraatine aksi halde lehe yasa hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE 1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan raporların yeterli olduğu anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Oluşa ve dosya kapsamına göre; olay öncesine kadar aralarında öldürmeyi gerektirecek şekilde husumet bulunmayan, aksine arkadaş olduklarını beyan eden mağdurla sanık arasında çıkan tartışmanın hemen sonrasında, sanığın evinden alıp geldiği bıçakla, mağduru sol ön kolda dış yüzde 2 adet 1 cm’lik kesi, sol el bilek iç yüzde 2 adet 1 cm’lik kesi, sol el içerisinde 3 adet 1 cm’lik kesi, sol el üzerinde sıyrıklar oluşacak ve basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde yaraladığının anlaşıldığı olayda; hedef alınan vücut bölgeleri ve yaralanmanın nitelik ve ağırlığına göre sanığın eylemine bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğuna dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller bulunmadığından "basit yaralama" suçundan, 4 aydan 1 yıla kadar hapis veya adli para cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 86/2. maddesinin uygulanması sırasında, aynı Kanun'un 61. maddesi uyarınca, suçun işleniş biçimi, yaralanma sayısı ve sanığın kasta dayalı kusurunun ağırlığı göz önünde bulundurularak, üst sınıra yakın şekilde cezalandırılması yerine, suç niteliğinde yanılgıya düşülerek, yazılı biçimde "kasten öldürmeye teşebbüs" suçundan hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz sebepleri "suç vasfı" yönünden yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 19.01.2024 tarihli ve 2024/41 Esas, 2024/110 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Manisa 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.05.2025 tarihinde karar verildi.