İçeriğe geç
AC
1. Ceza Dairesi Esas: 2024/2064 Karar: 2025/1438 Tarih: 2025

Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/2064 K.2025/1438

1. Ceza Dairesi 2024/2064 E. , 2025/1438 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/384 E., 2023/335 K. SUÇLAR : Kasten öldürme, neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçuna azmettirme HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanması Sanık

Karar Özeti

1. Ceza Dairesi 2024/2064 E. , 2025/1438 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/384 E., 2023/335 K. SUÇLAR : Kasten öldürme, neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçuna azmettirme HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanması Sanık

Karar Detayı

1. Ceza Dairesi 2024/2064 E. , 2025/1438 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/384 E., 2023/335 K. SUÇLAR : Kasten öldürme, neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçuna azmettirme HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanması Sanıklar hakkında bozma üzerine verilen hükümlerin; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 307/3. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 21.05.2018 tarihli ve 2018/701 Esas, 2018/1142 Karar sayılı kararının Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 04.12.2029 tarihli ilamı ile bozulması üzerine; Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.10.2020 tarihli ve 2020/9 Esas, 2020/262 Karar sayılı kararı ile; a) Sanık ... hakkında kasten öldürmeye yardım suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 39/2-c, 62/1, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına, b) Sanık ... hakkında kasten öldürmeye yardım suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 39/2-c, 62/1, 53. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, c) Sanık ... hakkında kasten öldürmeye yardım suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 39/2-a-c, 62/1, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 14 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına, d) Sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 37, 81/1 ve 53. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.10.2020 tarihli ve 2020/9 Esas, 2020/262 Karar sayılı kararının katılanlar vekili, sanık ... müdafii, sanık ... ve müdafii, sanık ... müdafileri ve sanık ... müdafileri tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 20.12.2021 tarihli ve 2021/6968 Esas 2021/15135 Karar sayılı kararı ile temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanmasına, karar verilmiştir. 3. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 14.02.2022 tarihinde; "(inceleme dışı) sanıklar ... ... ... ve ...’in kanıtlandığı kabul edilen eylemlerinin olası kastla öldürme ve diğer sanıklar ... ..., ..., ..., ..., ... ... ve ...’nun eylemlerinin ise olası kastla öldürmeye yardım etme suçunu oluşturacağının gözetilmemesi" gerekçe gösterilerek itirazda bulunulduğu, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 23.05.2022 tarihli ve 2022/2275 Esas, 2022/3830 Karar sayılı kararı ile itirazın reddine, dosyanın itiraz konusunda karar verilmek üzere Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi amacıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine karar verilmiştir. 4. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.12.2022 tarihli ve 2022/1-396 Esas, 2022/860 Karar sayılı kararı ile özetle; ''... Sanık ...'in silahla kasten yaralama suçuna azmettirmesi sonucu maktulün diğer sanıklar tarafından kasten öldürülmesi eyleminde azmettirmede sınırın aşılması suretiyle TCK'nın 87/4 maddesi uyarınca sorumlu olması gerekirken kasten öldürme suçuna müşterek fail sıfatıyla iştirakten cezalandırılması, sanık ...'ın diğer sanıkların gerçekleştirdiği kasten öldürme suçuna iştirak iradesi bulunmaması nedeniyle CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca beraatine karar verilmesi gerekirken kasten öldürme suçuna yardımdan mahkûmiyetine karar verilmesi, sanıklar ... ve ...'in diğer sanıkların gerçekleştirdiği kasten öldürme suçuna yardım mahiyetinde işlevsel katkı olarak kabul edilebilecek bir eylemleri bulunmadığından CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca beraatlerine karar verilmesi gerekirken kasten öldürme suçuna yardımdan mahkûmiyetlerine karar verilmesi,..'' nedenleriyle hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir. 5. Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.11.2023 tarihli ve 2023/384 Esas, 2023/335 Karar sayılı kararı ile; a) Sanıklar ... ... ve ... hakkında kasten öldürme suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine, b) Sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-c maddesi uyarınca beraatine, c) Sanık ... hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçuna azmettirme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 37/1, 86/1, 86/3-e maddeleri delaletiyle 87/4-2. cümle, 53. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilerek dava dosyası, 5271 sayılı Kanun'un 307/3. maddesi uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanık ... hakkında tasarlayarak öldürme suçundan ceza verilmesine diğer sanıkların da 5237 sayılı Kanun'un 37/1. maddesi delaletiyle cezalandırılmaları gerektiğine ilişkindir. 2. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 38. maddesi yerine 37. maddesi delaletiyle usule aykırı hüküm kurulduğuna, cezanın alt sınırdan uygulanması ve haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE 1. Mahkemenin gerekçe kısmında sanık ... hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçuna azmettirme suçunu işlediğinden bahisle hüküm kurulduğu belirtildiği halde 5237 sayılı Kanun'un 38. maddesi yerine 37. maddesinin yazılması ve uygulamanın doğru yapılıp bu durumun sonucu etkilememesi ayrıca lafzi olarak da azmettirmeden bahsedilmesi karşısında, mahallinde düzeltilebilir eksiklik kabul edilerek bozma nedeni yapılmamıştır. 2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık ... tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, sanık ...'nın öldürme kararını ne zaman aldığının ve belli bir hazırlıkla eylemlerini gerçekleştirdiğinin kesin olarak saptanamadığı, oluşan şüpheli durumun sanık aleyhine yorumlanamayacağı, bu itibarla tasarlamanın koşullarının bulunmadığı, suçun kanuni tanımındaki fiili gerçekleştiren sanığın fail olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, sanıklar ..., ... ... ve ... hakkındaki beraat kararlarının isabetli olduğu, maktulden sanığa yönelen haksız söz veya davranış bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde eleştiri nedeni dışında hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.11.2023 tarihli ve 2023/384 Esas 2023/335 Karar sayılı kararında katılanlar vekili ve sanık ... müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.02.2025 tarihinde karar verildi.

Bu karar size uygun mu?

Davanızda bu emsali kullanmak için avukat desteği alın.

Görüşme Planla